ΠΟΣΟ ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ?

Ο λόγος είναι για την ελληνική τουριστική ''Βιομηχανία'' η οποία τεινει να γίνει ''βιοτεχνία''.
   Η Ελλάδα μας έχει δύο υπέροχα δώρα από το Θεό. Τον άφθονο ήλιο και την απέραντη θάλασσα που την περιβάλλει. Αυτό το ξέρουν οι Σουηδοί, οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί, οι Άγγλοι, οι Φιλανδοί..  και άλλοι πολλοί λαοί και κυρίως αυτοί που στερούνται αυτα τα δύο πολύτιμα δώρα. Τα ξέρουν καλά αυτοί που στίς πατρίδες τους ο ουρανός είναι καλυμένος με σύννεφα στο μεγαλύτερο μέρος του έτους. Το θέμα είναι: εμείς έχουμε συνειδητοποιήσει την αξία τους ;   Χιλιάδες είναι αυτοί που έχουν φτιάξει τουριστικά καταλύματα, έχουν επενδύσει μεγάλα ποσά με σκοπό να υποδεχτούν τις μάζες τουριστών απο όλο τον κόσμο, ειδικά τα καλοκαίρια.  Πληροφορούμαστε όμως την μείωση των κρατήσεων θέσεων σε ξενοδοχεία τα δύο τελευταία χρόνια, γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τα παραπάνω.        
    Υπάρχει κάποια ερμηνία κάποια διακαιολογία ;
Αυτό θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω από την μέχρι τώρα εμπειρία μου και τις επαφές μου με επιχειρηματίες του τουρισμού. Θα επισημάνω ''δυνατά'' σημεία με σκοπό και μονο τη βελτίωσή ή αναβάθμιση τους. Σε κάθε δουλειά υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί επαγγελματίες, έλα όμως που στον τομέα του τουρισμού πρέπει οι ''κακοί'' να μειωθούν έως και να μηδενιστούν. Τα λάθη τους μπορεί να είναι όχι ζημιογόνα μονο για τους ίδιους αλλά και για την πατρίδα μας γενικότερα. Ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε μιά λιστα κανόνων δεοντολογίας που δεν απευθύνεται μόνο σε ιδιώτες αλλά και σε όλους τους φορείς που εμπλέκονται σε θέματα τουρισμού :

1.  Ανάδειξη στίς φυσικές ομορφιές κάθε τόπου απο τους φορείς τοπικής αυτοδοιήκησης με κατάλληλο έντυπο ή ηλεκτρονικό υλικό όπως παραλίες, φαράγγια, βουνά, μονοπάτια, θάλλασα, υποβρύχιες ομορφιές.

2.   Ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων από τους κατάλληλους φορείς . Η πατρίδα μας έχει μεγαλο πλήθος τέτοιων χώρων σε κάθε γωνιά της.

3.   Ποιότητα εξυπηρέτησης του επισκέπτη από τον ιδιοκτήτη του καταλύματος. Η λέξη ποιότητα συνεπάγεται όμως ένα άθροισμα ενεργειών και συμπεριφοράς που συνοπτικά είναι: ευγένεια, χαμόγελο, προθυμία, πληροφορίες σχετικά με τα εκεί αξιοθέατα, καθαριότητα, ήρεμο περιβάλλον, σωστή διακόσμηση, σωστή επιλογή μουσικής ελλήνικής και ξένης (λεπτομέρειες που φαίνονται ευνόητες δεν τηρούνται όμως σε πολλες περιπτώσεις ή οχι στο σύνολό τους).

4.   Γνώση αγγλικής γλώσσας και μίας ακόμα αν είναι δυνατό (γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά) από τουλάχιστο ένα άτομο στο τουριστικό κατάλυμα.

5.   Απαραίτητος ηλεκτρονικός εξοπλισμός (για πρόσβαση  στο internet). Μήν ξεχνάμε οτι παρα πολλοι τουρίστες επικοινωνούν με τις δουλειές τους μέσω e-mail). Έτσι πιθανώς να εξασφαλίσουμε και μεγαλύτερη χρονική παραμονή του επισκέπτη στο χώρο μας.

6.   Λογικές τιμές. Είναι ένα σημείο λεπτό στήν τουριστική ''βιομηχανία''. Εν ολίγοις πρέπει να συμβαδίζουν οι παρεχόμενες υπηρεσίες με τις χρεώσεις.  Πρέπει πάντα να φαίνεται οτι οι υπηρεσίες είναι κατα τι μεγαλύτερες από την χρέωση. Μήν ξεχνάμε οτι με τον τρόπο αυτό ο καλύτερός μας διαφημιστής θα είναι ο ευχαριστημένος τουρίτας ο οποίος δεν θα διστάσει να προτείνει τον χώρο μας (και κατα συνέπεια τον τόπο μας) σε συγγενικά του η φιλικά του πρόσωπα.

Αυτοί είναι οι έξι γενικοί κανόνες. Σε όλα αυτά προστίθενται και αρκετές δευτερεύουσες ενέργειες μα και αυτές σημαντικές όπως :  συνεργασία τοπικών φορέων αυτοδιοίκησης με τους κοντινούς επιχειρηματίες τουρισμού, ανάδειξη τοπικών εθίμων, συντήρηση δρόμων και μονοπατιών, έυκολη ηλεκτρονική πληροφόρηση (δημιουργία ιστοσελίδων), καθαριότητα δημοτικών χώρων, ασφάλεια διαμονής και μετακινήσεων.

Ας σκεφτούμε όλοι πόσο απέχουμε απο αυτούς τους κανόνες. Μήπως έτσι θα μπορέσουμε να εξηγήσουμε η να βελτιώσουμε κάποια ''κακώς κείμενα'';