Στον ουρανό χορεύουνε - Νίκος Ξυλούρης

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, Η ΟΧΙ ?

    Η ΚΡΙΣΗ Δ Ε Ν ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ (ΑΛΛΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ) ------- Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ !!!! ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΧΩΝΕΨΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ !!!!! ------
ΑΥΤΟ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ?
- Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ !
ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ :
1. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΥΕΛΙΚΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΕΓΧΩΡΙΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ (αφορά ευελιξια τόσο στην παραγωγή όσο και στη διάθεση των προϊόντων εντος και εκτός συνόρων)
2. ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ Η ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ (και οχι απο κινέζικες βιομηχανίες)
3. ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΑΜΕΣΑ, Η' ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ
4. ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΩΣΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
5. ΟΡΚΩΤΟΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ (οι πιο πολλοι ειναι με παθητικό και επιβιώνουν χωρίς προοπτική με αλόγιστες κρατικές επιχορηγήσεις)
6. ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΓΟΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
7. ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΑΤΟΜΩΝ, Η ΦΟΡΕΩΝ, Η ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΜΕ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ (βασική προϋπόθεση εδω ειναι να λειτουργήσει η δικαιοσύνη απρόσκοπτα, αμερόληπτα, αδιακρίτως για όλους, και δυνατά)
------ ΑΣ ΣΥΜΠΕΡΑΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΠΟΣΟ ΕΤΟΙΜΗ ΕΙΝΑΙ (ή πόσο θέλει να είναι έτοιμη)  Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΘΕΩΡΩ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ΚΑΙ ΑΣ ΠΡΑΞΕΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ !!! --------
Σ. Αραχωβίτης

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ !!!

Μια μέρα, περπατώντας στο δρόμο, ένας μεγάλος πολιτικός αρχηγός κόμματος χτυπήθηκε από ένα φορτηγό και πέθανε. Η ψυχή του ανέβηκε στον παράδεισο (μάλλον κατά λάθος) και βρέθηκε μπροστά από τον Άγιο Πέτρο. 

- Καλώς ήρθατε στον παράδεισο! είπε ο Άγιος Πέτρος, και συνέχισε:

Έχουμε ένα πρόβλημα. Βλέπετε, ένας πολιτικός του αναστήματος σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν ξέραμε τι να κάνουμε με σας. Έτσι σκεφτήκαμε το εξής: Θα περάσετε μια μέρα στην κόλαση, και μία στον παράδεισο, και εμείς θα σας αφήσουμε να επιλέξετε πού θα περάσετε την αιωνιότητα.
Ο άνδρας οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε στην κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός γηπέδου γκολφ, κομψό και πράσινο.
Λίγο μακρύτερα είδε μια λέσχη και μπροστά πρώην συναδέλφους του κόμματος και φίλους του επιχειρηματίες, που είχαν ήδη πεθάνει, ντυμένους κομψά και πολύ ευχαριστημένους. Έτρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν και άρχισαν να θυμούνται τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του λαού. Έπαιξαν χαρούμενοι μια παρτίδα γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν στον σύλλογο, διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι, και το βράδυ συντροφιά με μια όμορφη νεαρή .
Συναντήθηκε ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι είναι ένας συμπαθητικός τύπος, διασκεδαστικός, είπαν ανέκδοτα και χόρεψαν.
Ήταν τόσο καλά που δεν κατάλαβε, όταν ήρθε η ώρα να φύγει. Όλοι τον ξεπροβόδησαν. Ανέβηκε μέχρι την πύλη του Παραδείσου, όπου ο Άγιος Πέτρος τον περίμενε:
- Τώρα είναι η ώρα να πάς στον παράδεισο!
Ο πολιτικός, πέρασε τις επόμενες ώρες πετώντας από το ένα σύννεφο στο άλλο, χαϊδεύοντας μια άρπα και τραγουδώντας παιδικά τραγουδάκια.
Οι 24 ώρες πέταξαν, και ο Άγιος Πέτρος ήρθε:
- Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο, είναι η ώρα να επιλέξετε!
Ο άνθρωπος το σκέφτηκε για μια στιγμή, και στη συνέχεια είπε:
- Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση.
Ο Άγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση. Όταν άνοιξε την πόρτα, βρέθηκε στη μέση μιας ερήμου, που καλύπτονταν με κάθε λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ρακένδυτους κι αξιολύπητους, να σκάβουν μέσα στα σκουπίδια για να βρουν κάτι να φάνε.
Ο Μέγας Διάβολος τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε στον ώμο.
- Δεν καταλαβαίνω, είπε ο πολιτικός, χθες ήμουν εδώ και ήταν όμορφες γυναίκες, γκολφ, έφαγα από όλα τα καλά και διασκέδασα πολύ. Τώρα το μόνο που έχετε είναι ένα ξερό μέρος, γεμάτο σκουπίδια, και οι φίλοι μου φαίνονται κακομοίρηδες και αξιοθρήνητοι.
Ο Μέγας Διάβολος χαμογέλασε και του είπε:
- Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ Η ΒΙΑ ΑΠ΄ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ; (ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται; Του Νίκου Μπογιόπουλου

στις Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013 - 11:00 π.μ.

«Κατεβαίνουνε, και ανάφτει του πολέμου αναλαμπή το τουφέκι ανάβει, αστράφτει, λάμπει, κόφτει το σπαθί./ Γιατί η μάχη εστάθει ολίγη; Λίγα τα αίματα γιατί; Τον εχθρό θωρώ να φύγει και στο κάστρο ν' ανεβεί./ Ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών, ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών.
/ Με τα μάτια τους γυρεύουν όπου είν' αίματα πηχτά, και μες στα αίματα χορεύουν με βρυχίσματα βραχνά/ Κοίτα χέρια απελπισμένα πώς θερίζουνε ζωές! Χάμου πέφτουνε κομμένα χέρια, πόδια, κεφαλές,/ και παλάσκες και σπαθία με ολοσκόρπιστα μυαλά, και με ολόσχιστα κρανία, σωθικά λαχταριστά./ Παντού φόβος και τρομάρα και φωνές και στεναγμοί παντού κλάψα, παντού αντάρα, και παντού ξεψυχισμοί./ Σαν ποτάμι το αίμα εγίνη και κυλάει στη λαγκαδιά, και το αθώο χόρτο πίνει αίμα αντίς για τη δροσιά./ Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!». 

Αυτό προφανώς και δεν είναι ο «ύμνος στη βία». Είναι αποσπάσματα και στίχοι από τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν». Και προέρχεται δια χειρός Διονυσίου Σολωμού. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;» τι έχουν να πουν; Τον… καταδικάζουν τον Σολωμό; Τον… καταδικάζουν τον ελληνικό εθνικό ύμνο; Το «σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή» το καταδικάζουν;    

«Όταν η διοίκησις  βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονα του, το να κάμη τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάστασιν, ν' αρπάξη τα άρματα και να τιμωρηση του τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ' όλα τα δίκαια του και το πλέον απαραίτητον απ' όλα τα χρέη του. Αν ευρίσκωνται όμως εις τόπον οπού είναι περισσότεροι τύραννοι, οι πλέον ανδρείοι πατριώτες και φιλελεύθεροι πρέπει να πιάσουν τα περάσματα των δρόμων και τα ύψη των
βουνών, εν όσω ν' ανταμωθούν πολλοί, να πληθύνη ο αριθμός των, και τότε ν' αρχίσουν την επιδρομήν κατά των τυράννων (…)»

Αυτό δεν είναι συνταγή κάποιου «κουκουλοφόρου». Είναι απόσπασμα , από το «Νέα Πολιτική Διοίκησις», το επαναστατικό κείμενο του Ρήγα Φεραίου. Οι κύριοι του  «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;», πώς και δεν τον έχουν… καταδικάσει ακόμα τον Ρήγα;

 Όταν ο Κολοκοτρώνης έπαιρνε στο κατόπι τον Δράμαλη στα Δερβενάκια, όσο να ‘ναι μια τόσο δα βία την άσκησε. Των κυρίων του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» πώς και τους ξέφυγε ο Γέρος του Μοριά;

Σηκωθείτε παιδιά της Πατρίδας/ Η μέρα της δόξας έφθασε/ Ενάντια της τυραννίας μας/ Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε/ Ακούστε τον ήχο στα λιβάδια/ Το ουρλιαχτό αυτών των φοβερών στρατιωτών/ Έρχονται ανάμεσά μας/ Να κόψουν τους λαιμούς των γιων και των συζύγων σας./ Στα όπλα πολίτες/ Σχηματίστε τα τάγματά σας/ Προελάστε, προελάστε/ Αφήστε το μολυσμένο αίμα/ Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας./ Ιερή αγάπη για την Πατρίδα/ Οδήγησε και στήριξε τα εκδικητικά μας όπλα/ Ελευθερία, λατρευτή Ελευθερία/ Μπες στον αγώνα με τους υπερασπιστές σου/ Κάτω από τις σημαίες μας, άσε τη νίκη/ να σπεύσει σε σένα, ρωμαλέα δύναμη/ Έτσι ώστε στο θάνατο οι εχθροί σου/Να δουν το θρίαμβό σου και τη δόξα μας». 

Αυτά τα «αιμοβόρα» λόγια είναι στίχοι από την «Μασσαλιώτιδα», τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας. Σε αυτόν τον ύμνο στεκόταν προσοχή ο Ζισκάρ Ντε Στεν όταν παραχωρούσε το αεροπλάνο του για να γυρίσει από το Παρίσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, το 1974. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» ανάμεσα στον Ζισκάρ και στην Αντουανέτα, διαλέγουν την Αντουανέτα;

Ναι μεν «Η Ελευθερία οδηγεί το Λαό», αλλά με όπλα, με σπαθιά και γιαταγάνια; Τς, τς, τς… Αλήθεια, των κυρίων «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;», πώς και τους ξέφυγε (και) ο Ντελακρουά;

Αλλά ας θυμηθούμε και κείνο το τραγούδι της Αντίστασης:
 «Δε φοβάμαι την κρεμάλα, δε φοβάμαι το σκοινί/Και στο διάβα μου όλοι τρέμουν ράλληδες και γερμανοί/ Ράλληδες, ταγματαλήτες, μπουραντάδες, γερμανοί/ Τα κεφάλια σας θα πέσουν, απ’ τ’ αντάρτικο σπαθί»

Η και το άλλο «Το τραγούδι του Άρη» που τραγουδιόταν σε όλη την Ελλάδα μετά τη μάχη στο Μικρό Χωριό, το 1942:

«Βαριά στενάζουν τα βουνά/ Κι ο ήλιος σκοτεινιάζει/ Το δόλιο το Μικρό Χωρίο/ Και πάλι ανταριάζει/ Λαμποκοπούν χρυσά σπαθιά/ πέφτουν ντουφέκια ανάρια/ ο Άρης κάνει πόλεμο/ μ’ αντάρτες παλικάρια». 

Εδώ οι κύριοι του  «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» διαπιστώνουν πολύ σοβαρό πρόβλημα; Μάλλον θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχε αντάρτικο σπαθί, τότε, ή κι αν υπήρχε, να ήταν πιο «φιλικό» με τους ναζί και τους γερμανοτσολιάδες;

Ανταρτοπούλες του ΕΛΑΣ, μαχήτριες κατά του ναζιστικού ζυγού. Μήπως θα τις πάρει κι αυτές η «μπάλα» των κυρίων  «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» 

Ακούστε αγαπητοί σημαιοφόροι της προπαγανδιστικής πυροβολαρχίας του «καταδικάζω τη βία απ όπου κι αν προέρχεται»: Έχουν περάσει πολλές χιλιάδες χρόνια που ο άνθρωπος ήταν σκλάβος, μετά έγινε δουλοπάροικος και τους τελευταίους αιώνες προλετάριος, δηλαδή μισθωτός σκλάβος, για να μπορούμε πια να αντιληφθούμε τι κρύβεται πίσω από τον δήθεν «πασιφισμό» σας:

 Η δική σας «καταδίκη της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται», αποτελεί έναν «κομψό», κατ’ επίφαση «δημοκρατικό», τάχα μου «φιλελεύθερο» και πάντα ραφιναρισμένο  τρόπο για να υπονομεύετε το δίκιο του αγώνα των καταπιεσμένων. Πώς; Μα παίρνοντας «ίσες» αποστάσεις τόσο ανάμεσα στο «δίκιο», στις «ελευθερίες» και στο «δικαίωμα» του καταπιεστή να καταπιέζει, όσο και στο δίκιο, στις ελευθερίες και στο δικαίωμα του καταπιεσμένου να αντιδρά. Να αντιστέκεται. Να μην συνθηκολογεί με την καταπίεση και με τον καταπιεστή του.

Το θέμα σας – ας είμαστε ειλικρινείς - δεν είναι η αποκήρυξη της βίας και της κάθε βίας, όπως λέτε. Εκτός αν αποκηρύσσεται και τον κ.Βορίδη και την γνωστή δήλωσή του περί της «νόμιμης κρατικής βίας». Εσείς που «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» την «νόμιμη – κατ’ εσάς – κρατική βία» την αποκηρύσσετε;    
Πίσω από τον δήθεν «πασιφισμό» σας και από τα διαγγέλματα «κοινωνικής ειρήνης» προς μια κοινωνία που της έχετε βάλει μπουρλότο, στόχος σας είναι να σπιλώσετε  τον αγώνα του καταπιεσμένου ενάντια στον τύραννο και τον εκμεταλλευτή του, βαφτίζοντας «βία» την αντίσταση και τη διαμαρτυρία του. Κι αφού τη σπιλώσετε και τη συκοφαντήσετε, μετά σπεύδετε να την αντιπαραβάλλεται με τη βία του εκμεταλλευτή, με τη βία των μνημονίων, με τη βία της φτωχοποίησης, με τη βία των ΜΑΤ, με τη βία των νόμων σας. Αυτή τη βία, βέβαια, δεν την λέτε βία. Την βαφτίζετε «νομιμότητα» και «δημοκρατία».

Φυσικά οι πάντα ευπρεπείς εστέτ του δήθεν ανθρωπισμού, θα συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι: «Καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται;»... Νομίζουν ότι έτσι θα φέρουν πιο κοντά όχι μόνο το «Τέλος της Ιστορίας», αλλά και το τέλος της φιλοσοφίας. Μεγαλεπήβολος στόχος, αλλά κατά κακή τύχη των διακόνων της ιστορικής αφασίας και της πολιτικής υποκρισίας υπάρχει η πραγματικότητα. Και   προς δόξαν της πραγματικότητας, τη βία - ως συστατικό στοιχείο της ύπαρξης των κοινωνιών όπου αντιπαρατίθενται αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα - είτε την καταδικάζεις, είτε δεν την καταδικάζεις, αυτή υπάρχει. Ερήμην των ηθικοπλαστικών κηρυγμάτων και τρις ερήμην της πολιτικής κατεργαριάς.
Καταδικάστε τη βία όσο θέλετε, 24 ώρες το 24ωρο. Όμως: Για όσο στον κόσμο θα επικρατεί ο νόμος του ισχυρού, γα όσο θα θεωρείται «δημοκρατία» να υπάρχουν οι «από πάνω» και οι «από κάτω», για όσο το δίκιο θα καθορίζεται με βάση την δύναμη και θα υποτάσσεται σε αυτήν,  για όσο οι κοινωνίες θα χωρίζονται σε τάξεις όπου οι πεντακοσιομέδιμνοι  θα κάνουν κουμάντο πάνω στους ζευγίτες και όλοι μαζί πάνω στους δούλους, το να καταδικάζεις τη βία (ακόμα κι όταν αυτή η καταδίκη είναι ειλικρινής) είναι τόσο μάταιο όσο το να καταδικάζεις το γήρας. Η’ το θάνατο. Όσο κι αν τον καταδικάσεις, αυτός υπάρχει. Και θα υπάρχει μέχρι τη δευτέρα παρουσία (τουλάχιστον...). Πριν σπεύσουν κάποιοι να πουν ότι όποιος αναγνωρίζει το αναπόφευκτο της ύπαρξης της βίας ταυτόχρονα την «δικαιώνει», απαντάμε: Η αναγνώριση ότι ο θάνατος υπάρχει, μόνο κάποιος παράλογος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι συνιστά εκδήλωση «αγάπης» προς το θάνατο ή δήλωση «δικαίωσης» της ύπαρξής του ή ότι αναιρεί την απέχθεια απέναντί του.
Το ίδιο συμβαίνει και με τη βία. Επομένως το ζητούμενο δεν είναι η ρητορική καταδίκη της βίας - «μαμής» της Ιστορίας κατά Μαρξ. Το ζητούμενο είναι η δίκη, η καταδίκη και ο εξοβελισμός της «μάνας» και του «πατέρα» της βίας και όλων όσοι την γεννούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα, το θέμα του πολέμου. Τι πιο βίαιο! Αλλά αν θέλεις να είσαι σοβαρός, το πώς τοποθετείσαι απέναντι στον πόλεμο δεν μπορεί να τελειώνει (ούτε καν να αρχίζει) με την έκφραση της καταδίκης του πολέμου. Γιατί έχει και «παρακάτω». Η μήπως δεν έχει «παρακάτω»; Δεν απαιτείται, δηλαδή, να προσδιοριστεί ο χαρακτήρας του πολέμου; Το «καταδικάζω τον πόλεμο» σε βγάζει, τάχα, από την υποχρέωση να τοποθετηθείς, να πάρεις θέση αν είναι δίκαιος ή άδικος ο πόλεμος, από πλευράς εκείνων που είτε ως αμυνόμενοι, είτε ως επιτιθέμενοι, συμμετέχουν σε αυτόν;
Εκτός αν καταλήξουμε ότι κάθε πόλεμος είναι άδικος και ότι με ένα «καταδικάζω τον πόλεμο» ξεμπερδεύουμε. Αλλά τότε εξίσου «άδικο» με τους Τούρκους το '21 είχαν και οι επαναστατημένοι Έλληνες. Όμως, αν κάθε πόλεμος είναι «άδικος», και αν η αδικία επιμερίζεται εξίσου σε όλους όσοι συμμετέχουν ή εξαναγκάζονται να συμμετάσχουν σε αυτόν, τότε καλύτερη  δικαίωση του «αδικητή» δεν μπορεί να υπάρξει.

Η «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας» και της Αμερικανικής Επανάστασης, που αναγνώριζε την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και τα αναφαίρετα δικαιώματα του κάθε πολίτη, όπως η ζωή, η ελευθερία και η επιδίωξη της ευτυχίας, κάπως έτσι προέκυψε.  Οι κύριοι  του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» την καταδικάζουν;

Όταν επομένως μιλάμε για βία, το χρέος μας δεν είναι να αραδιάζουμε επίθετα και προσδιορισμούς για να αποδείξουμε πόσο απεχθής μας είναι, μη και δεν πάρουμε μέρος στο γενικό μεθύσι κάποιας αταξικής, απολίτικης και αντι-ιστορικής «συναδέλφωσης». Υποχρέωση του καθενός - εφόσον σέβεται τον εαυτό του - είναι να προσδιορίζει το χαρακτήρα της βίας.

Και στο σημείο αυτό, αφήνουμε τη «βαριά φιλοσοφία» και ερχόμαστε στην τρέχουσα επικαιρότητα: Υποχρέωση του καθενός, αν μάλιστα είναι αξιοπρεπής (ούτε κομμουνιστής ούτε μη κομμουνιστής, ούτε αριστερός ούτε δεξιός, ούτε προοδευτικός ούτε συντηρητικός, αλλά «απλώς» αξιοπρεπής), είναι να μην επιτρέπει να συκοφαντούνται οι κοινωνικοί αγώνες μέσα από τη χυδαία επιχείρηση να διασυνδεθούν, να παραλληλιστούν ή πολύ περισσότερο να ταυτιστούν με το  ναζιστικό έγκλημα. Με το φασιστικό λιντσάρισμα. Με την ατομική τρομοκρατία. Με την παρα-κρατική δράση. Με την προβοκατόρικη, δολοφονική δράση τύπου «Μαρφίν» κοκ.
Δεν υπάρχει πιο ευδιάκριτο σινιάλο επερχόμενης πολιτικής «ανωμαλίας» από τη χυδαιότητα που ισχυρίζεται, άμεσα ή έμμεσα, ότι η λαϊκή αντίσταση αποτελεί τάχα τη «δικαίωση», τη «νομιμοποίηση», τον «τροφοδότη», το «συγκοινωνούν δοχείο»  ή ακόμα και τον «γεννήτορα» (!) της τραμπούκικης, της υποκοσμιακής, της ναζιστικής και κάθε μορφής φασιστικής  βίας.
Εκείνο που ισχύει είναι το ακριβώς αντίθετο:
Οι μαζικοί, λαϊκοί, κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες, εφόσον είναι τέτοιοι, όχι μόνο δεν αποτελούν την «κατάφαση», αλλά την πιο κατηγορηματική, την πιο εκκωφαντική άρνηση - μέχρι του σημείου της κατάργησή της - της βίας που ασκείται πάνω στον καταπιεσμένο. Η κατάργηση αυτής της βίας, που γεννά όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και το καθήκον της αντίστασης απέναντί της, είναι και ο μόνος δρόμος για την αντιμετώπιση της βίας, γενικά, και της διάχυσής της.
Υποχρέωση, τελικά, του καθενός - εφόσον σέβεται τον εαυτό του - δεν είναι να εξαντλείται στην «καταδίκη της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται». Είναι η καταδίκη και η αντίσταση στη βία, αλλά από εκεί  που πραγματικά προέρχεται. Είναι η καταδίκη, η αντίσταση και η αποκάλυψη της βίας – και όσων κρύβονται πίσω της - που αναπαράγει, ενισχύει, διευκολύνει  και «νομιμοποιεί» την καθεστωτική βιαιότητα.

 Μήπως γνωρίζουν οι κύριοι «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» από πού παίρνει εντολές αυτό το παλικάρι;

Τα όσα σημειώνουμε παραπάνω μόνο από κάποιον συκοφάντη ή εντελώς ευήθη θα ερμηνεύονταν ως στάση που προσεγγίζει τη βία ως κάτι, τάχα, το επιθυμητό. Εκείνο που λέμε είναι ότι η βία αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα της μόνης ελεύθερης προσέγγισης που μπορεί να υπάρξει. Και η μόνη ελεύθερη προσέγγιση είναι εκείνη που διαθέτει επίγνωση της αναγκαιότητας.
Αν πάλι όλα αυτά δεν ισχύουν, τότε όχι μόνο θα πρέπει να «καταδικάσουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», αλλά θα πρέπει να ζητήσουμε και «συγγνώμη»:
Να ζητήσουμε «συγγνώμη», για παράδειγμα, για λογαριασμό του Άρη και του αντάρτη του ΕΛΑΣ που άσκησαν βία κατά της χιτλερικής χολέρας. «Συγγνώμη» για λογαριασμό του Καραϊσκάκη και του Κολοκοτρώνη. «Συγγνώμη» για λογαριασμό του στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού που τσάκισε το κτήνος του ναζισμού στο Ράιχσταγκ. «Συγγνώμη» για λογαριασμό των κολίγων στο Κιλελέρ. Συγγνώμη για λογαριασμό εκείνων που γκρέμισαν τη Βαστίλη και των άλλων που πολέμησαν για την κατάργηση της δουλείας στην Αμερική. «Συγγνώμη» για λογαριασμό και του πιτσιρικά της «Ιντιφάντα» που πετούσε τόσο βίαια τις πέτρες του στα τανκς των Ισραηλινών. «Συγγνώμη» και για την άποψή μας ότι ο λαός μας,  οργανωμένα, αποφασιστικά και μαζικά - δηλαδή δημοκρατικά - έχει κάθε δικαίωμα να πάρει την «όψη που με βιά μετράει τη γη» και να αποτινάξει από το σβέρκο του τα μνημόνια και ό,τι γεννάει τα μνημόνια.
«Συγγνώμη»; Δεν θα μπορέσουμε…

Από τη μια η βία του ισραηλινού τανκ. Από την άλλη η βία της πέτρας του Παλαιστίνιου πιτσιρικά. 

Ερώτηση: «Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;». Απάντηση: «Όχι»!

Νίκος Ξυλούρης - Να μ΄αγαπά δε μ΄αγαπά

ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ

ΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ? 
Σε εποχές πείνας και εξαθλίωσης ενός λαού εμφανίζεται στις τηλεοράσεις, πληθώρα εκπομπών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής.  Τυχαίο ?  Οχι βέβαια, καθόλου.  Η τηλεόραση ειναι ένα απο τα πιό προσιτά μέσα πληροφόρησης του κόσμου. Ακόμα και ενα φτωχό σπίτι, μια τηλεόραση τη διαθέτει.
    Συνέπεια αυτού ειναι να χρησιμοποιείται εκτός απο την μαζική πληροφόρηση, και για την μαζική αποβλάκωση, η καθοδήγηση των μαζών του μη σκεπτόμενου κόσμου, σύμφωνα με συγκεκριμένα συμφέροντα της μιντιακής, και κατ επέκταση πολιτικής εξουσίας.
     Αυτές οι ''αναισθητικές ενέσεις'' αποβλάκωσης κυρίως, τών δελτίων ειδήσεων,  διανθίζονται στο ενδιάμεσο με εκπομπές μαγειρικής. Είναι ο πιό έντεχνος τρόπος ωραιοποίησης της κακής πραγματικότητας. Οι καλοπληρωμένοι ''σεφ'' παρουσιάζουν πρωτοποριακές συνταγές, που θα ενθουσιάσουν τους καλεσμένους σας, κατασκευάζονται φαντασμαγορικά γλυκισματα, υπέροχες τούρτες. ... Παραπάνω απο τα μισά νοικοκυρια της Ελλάδας όμως αδυνατούν να φτιάξουν αυτά τα εδέσματα. Ούτε κάν να προμηθευτούν τα βασικά υλικά για τη στοιχειώδη τροφή της ημέρας.  Το απόγευμα όμως μετά από ενα κουραστικό μεροκάματο, η μετα από καθόλου μεροκάματο, έχοντας στο ντουλαπάκι δυο παξιμάδια, λιγο λάδι και λίγη ζάχαρη μόνο, η τηλεόραση θα ανοιξει και θα συντονιστεί στούς ''μάγειρες''.
    Ισως αυτο να αποτελεί ενα ελάχιστο ''στολίδι'' στη μιζέρια της καθημερινότητας, ίσως να αποτελει ημίωρη διακοπή του μυαλού απο τα άσχημα της ημέρας.  Το σίγουρο όμως είναι οτι και αυτο αποτελει δόση αναισθησίας, που διοχετεύεται αργά στίς φλέβες του θεατή - πολίτη - ψηφοφόρου.   Καταστρέφει αργα αλλα σταθερά τη σκέψη, την κριτική, την απόπειρα αντίδρασης στα κακώς κείμενα της εξουσίας.  Αποτρέπει το διάβασμα, συνθηματολογεί, κατευθύνει. Εκφυλίζει την επαφή με την ιστορία, τις παραδοσιακές αξίες, τον πολιτισμό, τη θρησκεία.   Η εικονική πραγματικότητα εγκαθίσταται στο  DNA, και αυτή με τη σειρά της μεταλλάσεται σε εικονική ευτυχία.  Δρά δηλαδή όπως και η ηρωίνη, που μετα κάποιο χρονο δημιουργεί ισχυρο εθισμό και εξάρτηση καθως και απόδραση απο την πραγματικότητα.   Η συνέχεια δε μπορεί παρα να ειναι τραγική :  

•  Ψηφοφόροι άβουλοι, χωρίς κρίση
• φαινόμαινα βίας και φανατισμού λόγω απομονωσης απο την ιστορία του τόπου μας
• διαιώνιση καθεστώτων και κυβερνήσεων που εξυπηρετούν συμφέροντα, και μόνο το λαό τους δε σκέφτονται
• απομονωση απο την παράδοση του τόπου μας. Αν εξαιρέσουμε την πρώην ΕΡΤ, δεν θυμάμαι τα ιδιωτικά κανάλια να έχουν δείξει εκπομπές δημοτικής μουσικής, παραδοσιακών χορών, εκπομπές λαογραφικού περιεχομένου....  απο μαγειρική έχουμε πήξει !!!  (τελευταία και πολιτιστική αναβάθμιση του λαού με τούρκικα σήριαλ !!!  αν ειναι δυνατο !!!!)

Τώρα δίκαια θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης :  δεν υπαρχει λύση σ΄αυτόν τον κατήφορο ?

ΝΑΙ  Σαφώς και υπάρχει !!!    ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ !!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ.  ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ. ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ ΣΤΑ ''ΣΕΡΒΙΡΙΖΟΜΕΝΑ''.

ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ :             Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΜΟΡΦΩΣΗ.



ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΡΑΧΩΒΙΤΗΣ
ΞΗΡΟΚΑΜΠΙ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Παράνομη η παρουσία της κ.Σιουρούνη στην Δημόσια Διοίκηση σύμφωνα με το νομικό συμβούλιο του κράτους

Τετ, 11 Ιαν 2012 - 12:37

Tης Γιούλης Παπαδοπούλου.
Με αφορμή την  προκλητικότητα των ενεργειών της  διοικήτριας του Παναρκαδικού, να παραμένει και στις 2 θέσεις της παρά την αντίθετη νομική επιταγή,  αλλά κυρίως μετά από την ΣΙΓΗ ΙΧΘΥΟΣ που εξακολουθούν να τηρούν όλες οι αρμόδιες αρχές, επανερχόμαστε για τελευταία φορά στο θέμα.
Για να δουν  το φως της δημοσιότητα τα  τελευταία και αδιάσειστα στοιχεία  της παρανομίας.
Για να μάθουν  οι αναγνώστες μέχρι που μπορεί  να φθάσει η αμετροέπεια του  βαθέως κομματικού Κράτους.
Για να έχουμε  έτσι ολοκληρωμένο το πακέτο  των δημοσίων εγγράφων που  αποκαλύπτουν την ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ   και έτσι ατόφιο να το προωθήσουμε  ΚΟΙΝΟΠΟΙΩΝΤΑΣ το προς πάσα  κατεύθυνση.
Η αρχική μας καταγγελία για το ασυμβίβαστο της μετάθεσής  της από τον Πύργο, απεδείχθη  τελικά  πως ήταν ψήγμα, σε σχέση  με τις σωρείες  παρανομιών, που  έχουν διαπραχθεί στην Καλαμάτα στο ΤΕΙ και στο Τμήμα Διοίκησης Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας, από την συγκεκριμένη κυρία Σιουρούνη Ελ. και την συνάδελφό της στο ίδιο ΤΕΙ αλλά στην επόμενη βαθμίδα του Επίκουρου καθηγητή, κ. Καστανιώτη Αικ.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε, μετά από ΕΠΩΝΥΜΗ καταγγελία, που  έγινε προς την Υπουργό Παιδείας και Υγείας, για τον παράνομο διορισμό των δύο εκπαιδευτικών επί θητεία (πριν δηλαδή μονιμοποιηθούν )του ΤΕΙ Καλαμάτας, την κ. Αικ. Καστανιώτη και Σιουρούνη Ελένη, οι οποίες διορίστηκαν από την κυβέρνηση Παπανδρέου, το 2010, σε υψηλές θέσεις (Πρόεδρος της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας η πρώτη και Διοικήτρια του Νοσοκομείου Πύργου η δεύτερη) ενώ ταυτόχρονα κράτησαν παράνομα τις θέσεις τους στο ΤΕΙ Καλαμάτας (υπό το καθεστώς μερικής απασχόλησης).
Η καταγγελία στάλθηκε στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το οποίο γνωμοδότησε τον Μάρτιο του 2011 (συνημμένο έγγραφο). Βάσει  της γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. οι άδειες δεν θα έπρεπε να τους έχουν δοθεί, διότι δεν είχαν μονιμοποιηθεί  στις θέσεις που κατείχαν στο ΤΕΙ  Καλαμάτας. Ο Νόμος είναι σαφής. Υπάλληλος δεν δικαιούται ΟΥΤΕ απόσπαση, ΟΥΤΕ μετακίνηση, ΟΥΤΕ καμία μεταβολή πριν ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ.
Η γνωμοδότηση αυτή, έγινε δεκτή από  την Υπουργό Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου (παραθέτουμε  συνημμένο έγγραφο  όπου φαίνεται η ΙΔΙΟΧΕΙΡΗ  ΦΡΆΣΗ ΄΄ΓΊΝΕΤΑΙ ΔΕΚΤΉ΄΄ και η υπογραφή της Υπουργού) με 6μηνη καθυστέρηση !!! Έτσι με αυτό τον τρόπο, κινήθηκαν οι υπηρεσιακές διαδικασίες προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, Διεύθυνση Μισθών και Συντάξεων. Το παράξενο εδώ είναι, πως η υπουργός έκανε 6 μήνες να αποδεχθεί την γνωμοδότηση… και αυτή με τη σειρά της, ως υπουργική απόφαση πλέον, έφθασε 41 μέρες μετά να πρωτοκολληθεί στο Γενικό Λογιστήριο. Και αυτό έγινε την 11/11/2011…. Δηλαδή την ημέρα της ορκωμοσίας της κυβέρνησης Παπαδήμου…. Όλα τα τυχαία και παράξενα συμβάντα μαζί!
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες από το Υπουργείο  Παιδείας, επειδή η καταγγελία ήταν επώνυμη, προωθήθηκε στην Εισαγγελία, από το Υπουργείο και είναι εν εξελίξει οι έρευνες.
Επίσης  μας πληροφόρησαν ότι ο φάκελος  έχει διαβιβαστεί  και προς το Υπουργείο  Οικονομικών, διότι  ΄΄στην περίπτωση που έχουν καταβληθεί μισθοί και από τους 2 φορείς εργασίας και δεν έχουν επιστραφεί, ως αχρεωστήτως καταβληθέντες, έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα έναντι του Δημοσίου, που επισύρει απόλυση΄΄
Να θυμήσουμε εδώ, την δημοσιευθείσα επιστολή της διοικήτριας προς το ΤΕΙ που ζητάει να της καταβάλλουν τα λεφτά που σταμάτησαν να της πληρώνουν τους 2 τελευταίους μήνες, εξ αιτίας αυτής της απόφασης του Ν.Σ.Κ (δημοσιεύθηκε στο τελευταίο άρθρο 14 Δεκ 2011).
Η απόφαση του  ΤΕΙ Καλαμάτας, να δώσει άδεια  για μερική απασχόληση λόγω της μετακίνησης  των 2 κυριών προς την Δημόσια Διοίκηση, έγινε κατόπιν αποδοχής της Γενικής  Συνέλευσης του ΤΕΙ νομικής γνωμοδότησης, που προσεκόμισε η κ. Καστανιώτη και που κατόπιν έκανε χρήση της και η κ. Σιουρούνη. Όπως απεκαλύφθη αργότερα, οι 2 κυρίες, απέσπασαν ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΑΔΕΙΕΣ, αφού παραπλάνησαν τα Διοικητικά Όργανα, δηλ την Γενική Συνέλευση. Διότι η γνωμοδότηση που έφεραν στο ΤΕΙ για να καλυφθούν νομικά, είχε συνταχθεί και υπογραφεί από την κ. Ευγενία Ζερβοπούλου που τυγχάνει να είναι ….η κόρη της κ Σιουρούνη! Και όχι νομικός σύμβουλος Υπουργείου ή άλλου δημόσιου φορέα. Σας επισυνάπτουμε και την επιστολή-γνωμοδότηση… Που φυσικά γίνεται καπνός μετά την απόφαση του Ν.Σ.Κ.!!!!!!!
Είναι σαφές ότι  η έως τώρα συγκάλυψη και ολιγωρία  στην απόδοση ευθυνών αλλά και  η καθυστέρηση των νόμιμων  διαδικασιών, γίνεται από στελέχη  των υπουργείων φιλικά διακείμενα προς τις εν λόγω κυρίες, οι οποίες συνεχίζουν απρόσκοπτα… το έργο τους.
Από όλα τα στοιχεία που ως τώρα έχουμε φέρει στη δημοσιότητα, γίνεται εμφανές πως υπάρχει  σωρεία παρανομιών και ευθυνών παράλληλα, έχει δε ιδιαίτερη βαρύτητα και χαρακτήρα  η όλη υπόθεση, διότι αφορά  σε δημόσιους λειτουργούς (;) στον ιδιαίτερα  ευαίσθητο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος την περίοδο που ο λαός στραγγαλίζεται οικονομικά και σε διαχειρίστριες θεμάτων του νευραλγικού τομέα της Υγείας, που νοσεί από τις σπατάλες και τις ατασθαλίες ετών.
Τέλος αναφέρουμε, πως στην προτελευταία συνέλευση  του 2011, του ΤΕΙ  Καλαμάτας, στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρα Παρασκευή, σε μια θυελλώδη Γενική Συνέλευση, αποκαλύφθηκε το μέγεθος της  απάτης  των 2 κυριών, οι καθηγητές έλαβαν απόφαση για ΑΝΑΚΛΗΣΗ της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ  άδειας και για  ΑΜΕΣΗ επιστροφή  των δύο εκπαιδευτικών  στα καθήκοντά  τους.
Οι δύο κυρίες, ΑΡΝΟΎΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΈΨΟΥΝ.
Το σκάνδαλο, είναι  ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ.
Αποδείχθηκε ότι οι δύο κυρίες παράνομα έλαβαν άδεια, σύμφωνα με την  γνωμοδότηση του  Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Αποδείχθηκε ότι  η γνωμοδότηση, βάσει της οποίας έλαβαν την άδεια, ήταν της κόρης της κ. Σιουρούνη. Άρα η Γενική Συνέλευση του ΤΕΙ εξαπατήθηκε!
Αποδείχθηκε ότι  βάσει των εγγράφων (που τα επισυνάπτουμε) οι δύο κυρίες, είχαν ορκιστεί στα καθήκοντά τους ΠΡΙΝ πάρουν καν την (παράνομη) άδεια του ΤΕΙ.
Η Υπουργός Παιδείας έκανε  δεκτή την γνωμοδότηση  του Ν.Σ.Κ. ότι οι άδειες είναι παράνομες.
Το  ΤΕΙ Καλαμάτας, τους ζητά να επιστρέψουν  στις θέσεις τους.
Οι  κυρίες αδιαφορούν και  ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ  ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Και πληρώνονται  κανονικότατα από  την διπλοθεσία τους.
Στην  κ Σιουρούνη κόπηκαν από το ΤΕΙ οι μισθοί του τελευταίου διμήνου και ζητάει να της καταβληθούν…
  Αν και γνωρίζει  και η ίδια, πως  ακόμα ούτε μόνιμη  έχει γίνει, αφού  ΠΟΤΕ δεν συνεκλήθη  ΕΚΛΕΚΤΟΡΙΚΟ για  να κρίνει την  αίτηση μονιμοποίησής  της στο ΤΕΙ  Καλαμάτας και  στη βαθμίδα του  Καθ Εφαρμογών.  Κι αυτό επειδή  το ΤΕΙ βρισκόταν  σε διαρκή αναμονή  έκδοσης απόφασης  του Ν.Σ.Κ. για  την νομιμότητα  των κινήσεων των 2 προαναφερθεισών κυριών, ιδίως δε μετά την αποκάλυψη της ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ της Γενικής Συνέλευσης!!!!
Με  απλά λόγια, η κυρία  Διοικήτρια έφυγε  για την Δημόσια  Διοίκηση, ΧΩΡΙΣ να έχει τέτοιο δικαίωμα. Αυτό επιβεβαιώθηκε  από την απόφαση  του Ν.Σ.Κ. Επίσης παρέμεινε στο  ΤΕΙ ΧΩΡΙΣ να έχει μονιμοποιηθεί και  έχοντας ξεπεράσει ΚΑΤΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ την τριετία ΄΄επί θητεία΄΄ στη βαθμίδα του Καθηγητή Εφαρμογών….
Ή έπρεπε να έχει εκλεγεί στην επόμενη βαθμίδα με ΕΚΛΕΚΤΟΡΙΚΟ ή με την ίδια διαδικασία, να έχει μονιμοποιηθεί στην βαθμίδα που είχε. Τίποτα από τα δύο δεν έγινε. Μόνο μια αίτησή της έγινε… για μονιμοποίηση… η οποία ΠΟΤΕ δεν αποφασίστηκε από το ΤΕΙ για τους λόγους που προαναφέραμε.  Άρα;;;;;
Ποιος κρύβεται πίσω από  όλη αυτή την αναισχυντία; Γιατί…και για ποιο λόγο καλύπτει τόσο απροκάλυπτα, τόσες κατάφορες παρανομίες;
Τι  κάνουν οι κ.κ. Υπουργοί Υγείας και Παιδείας;
Επειδή μάλλον το μόνο που κάνει το βαθύ κράτος των  κομματικών υμετέρων, είναι να καθυστερεί όσο μπορεί και να κωφεύει σε όσα  πιο πολλά καταφέρνει, η απόφαση  του πόρταλ και της γράφουσας, είναι να σταλεί το σύνολο των στοιχείων που έχουμε συγκεντρώσει, σε κάθε αρχή και αρμόδιο που θα μπορούσε να δώσει τέλος στην παρανομία.
Το γνωστό σλόγκαν  πως δεν είναι η μόνη παρανομία… ή η μεγαλύτερη ίσως… μας αφήνει αδιάφορους παγερά. Αυτήν καταφέραμε να διαλευκάνουμε ως το απύθμενο βάθος  της, με την βοήθεια πολλών αναγνωστών, αυτή θα καταγγείλουμε. Όποιος μπορεί να μας βοηθήσει σε άλλες ανάλογες, είμαστε στη διάθεσή σας.
Από κάπου πρέπει ν΄αρχίσουμε για να φθάσουμε στο τέλος. Αν μπορούμε να ελπίζουμε ακόμα…
Για την ενημέρωση  των αναγνωστών αναφέρουμε πως ο  φάκελος των στοιχείων, κοινοποιήθηκε με το άρθρο στους αρμόδιους φορείς και υπεύθυνους.