Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013
Κυριακή 18 Αυγούστου 2013
ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ
ΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ?
Σε εποχές πείνας και εξαθλίωσης ενός λαού εμφανίζεται στις τηλεοράσεις, πληθώρα εκπομπών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Τυχαίο ? Οχι βέβαια, καθόλου. Η τηλεόραση ειναι ένα απο τα πιό προσιτά μέσα πληροφόρησης του κόσμου. Ακόμα και ενα φτωχό σπίτι, μια τηλεόραση τη διαθέτει.
Συνέπεια αυτού ειναι να χρησιμοποιείται εκτός απο την μαζική πληροφόρηση, και για την μαζική αποβλάκωση, η καθοδήγηση των μαζών του μη σκεπτόμενου κόσμου, σύμφωνα με συγκεκριμένα συμφέροντα της μιντιακής, και κατ επέκταση πολιτικής εξουσίας.
Αυτές οι ''αναισθητικές ενέσεις'' αποβλάκωσης κυρίως, τών δελτίων ειδήσεων, διανθίζονται στο ενδιάμεσο με εκπομπές μαγειρικής. Είναι ο πιό έντεχνος τρόπος ωραιοποίησης της κακής πραγματικότητας. Οι καλοπληρωμένοι ''σεφ'' παρουσιάζουν πρωτοποριακές συνταγές, που θα ενθουσιάσουν τους καλεσμένους σας, κατασκευάζονται φαντασμαγορικά γλυκισματα, υπέροχες τούρτες. ... Παραπάνω απο τα μισά νοικοκυρια της Ελλάδας όμως αδυνατούν να φτιάξουν αυτά τα εδέσματα. Ούτε κάν να προμηθευτούν τα βασικά υλικά για τη στοιχειώδη τροφή της ημέρας. Το απόγευμα όμως μετά από ενα κουραστικό μεροκάματο, η μετα από καθόλου μεροκάματο, έχοντας στο ντουλαπάκι δυο παξιμάδια, λιγο λάδι και λίγη ζάχαρη μόνο, η τηλεόραση θα ανοιξει και θα συντονιστεί στούς ''μάγειρες''.
Ισως αυτο να αποτελεί ενα ελάχιστο ''στολίδι'' στη μιζέρια της καθημερινότητας, ίσως να αποτελει ημίωρη διακοπή του μυαλού απο τα άσχημα της ημέρας. Το σίγουρο όμως είναι οτι και αυτο αποτελει δόση αναισθησίας, που διοχετεύεται αργά στίς φλέβες του θεατή - πολίτη - ψηφοφόρου. Καταστρέφει αργα αλλα σταθερά τη σκέψη, την κριτική, την απόπειρα αντίδρασης στα κακώς κείμενα της εξουσίας. Αποτρέπει το διάβασμα, συνθηματολογεί, κατευθύνει. Εκφυλίζει την επαφή με την ιστορία, τις παραδοσιακές αξίες, τον πολιτισμό, τη θρησκεία. Η εικονική πραγματικότητα εγκαθίσταται στο DNA, και αυτή με τη σειρά της μεταλλάσεται σε εικονική ευτυχία. Δρά δηλαδή όπως και η ηρωίνη, που μετα κάποιο χρονο δημιουργεί ισχυρο εθισμό και εξάρτηση καθως και απόδραση απο την πραγματικότητα. Η συνέχεια δε μπορεί παρα να ειναι τραγική :
ΝΑΙ Σαφώς και υπάρχει !!! ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ !!!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ. ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ. ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ ΣΤΑ ''ΣΕΡΒΙΡΙΖΟΜΕΝΑ''.
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ : Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΜΟΡΦΩΣΗ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΡΑΧΩΒΙΤΗΣ
ΞΗΡΟΚΑΜΠΙ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Σε εποχές πείνας και εξαθλίωσης ενός λαού εμφανίζεται στις τηλεοράσεις, πληθώρα εκπομπών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Τυχαίο ? Οχι βέβαια, καθόλου. Η τηλεόραση ειναι ένα απο τα πιό προσιτά μέσα πληροφόρησης του κόσμου. Ακόμα και ενα φτωχό σπίτι, μια τηλεόραση τη διαθέτει.
Συνέπεια αυτού ειναι να χρησιμοποιείται εκτός απο την μαζική πληροφόρηση, και για την μαζική αποβλάκωση, η καθοδήγηση των μαζών του μη σκεπτόμενου κόσμου, σύμφωνα με συγκεκριμένα συμφέροντα της μιντιακής, και κατ επέκταση πολιτικής εξουσίας.
Αυτές οι ''αναισθητικές ενέσεις'' αποβλάκωσης κυρίως, τών δελτίων ειδήσεων, διανθίζονται στο ενδιάμεσο με εκπομπές μαγειρικής. Είναι ο πιό έντεχνος τρόπος ωραιοποίησης της κακής πραγματικότητας. Οι καλοπληρωμένοι ''σεφ'' παρουσιάζουν πρωτοποριακές συνταγές, που θα ενθουσιάσουν τους καλεσμένους σας, κατασκευάζονται φαντασμαγορικά γλυκισματα, υπέροχες τούρτες. ... Παραπάνω απο τα μισά νοικοκυρια της Ελλάδας όμως αδυνατούν να φτιάξουν αυτά τα εδέσματα. Ούτε κάν να προμηθευτούν τα βασικά υλικά για τη στοιχειώδη τροφή της ημέρας. Το απόγευμα όμως μετά από ενα κουραστικό μεροκάματο, η μετα από καθόλου μεροκάματο, έχοντας στο ντουλαπάκι δυο παξιμάδια, λιγο λάδι και λίγη ζάχαρη μόνο, η τηλεόραση θα ανοιξει και θα συντονιστεί στούς ''μάγειρες''.
Ισως αυτο να αποτελεί ενα ελάχιστο ''στολίδι'' στη μιζέρια της καθημερινότητας, ίσως να αποτελει ημίωρη διακοπή του μυαλού απο τα άσχημα της ημέρας. Το σίγουρο όμως είναι οτι και αυτο αποτελει δόση αναισθησίας, που διοχετεύεται αργά στίς φλέβες του θεατή - πολίτη - ψηφοφόρου. Καταστρέφει αργα αλλα σταθερά τη σκέψη, την κριτική, την απόπειρα αντίδρασης στα κακώς κείμενα της εξουσίας. Αποτρέπει το διάβασμα, συνθηματολογεί, κατευθύνει. Εκφυλίζει την επαφή με την ιστορία, τις παραδοσιακές αξίες, τον πολιτισμό, τη θρησκεία. Η εικονική πραγματικότητα εγκαθίσταται στο DNA, και αυτή με τη σειρά της μεταλλάσεται σε εικονική ευτυχία. Δρά δηλαδή όπως και η ηρωίνη, που μετα κάποιο χρονο δημιουργεί ισχυρο εθισμό και εξάρτηση καθως και απόδραση απο την πραγματικότητα. Η συνέχεια δε μπορεί παρα να ειναι τραγική :
- Ψηφοφόροι άβουλοι, χωρίς κρίση
- φαινόμαινα βίας και φανατισμού λόγω απομονωσης απο την ιστορία του τόπου μας
- διαιώνιση καθεστώτων και κυβερνήσεων που εξυπηρετούν συμφέροντα, και μόνο το λαό τους δε σκέφτονται
- απομονωση απο την παράδοση του τόπου μας. Αν εξαιρέσουμε την πρώην ΕΡΤ, δεν θυμάμαι τα ιδιωτικά κανάλια να έχουν δείξει εκπομπές δημοτικής μουσικής, παραδοσιακών χορών, εκπομπές λαογραφικού περιεχομένου.... απο μαγειρική έχουμε πήξει !!! (τελευταία και πολιτιστική αναβάθμιση του λαού με τούρκικα σήριαλ !!! αν ειναι δυνατο !!!!)
ΝΑΙ Σαφώς και υπάρχει !!! ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ !!!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ. ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΕ. ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ ΣΤΑ ''ΣΕΡΒΙΡΙΖΟΜΕΝΑ''.
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ : Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΜΟΡΦΩΣΗ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΡΑΧΩΒΙΤΗΣ
ΞΗΡΟΚΑΜΠΙ ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013
ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
Παράνομη η παρουσία της κ.Σιουρούνη στην Δημόσια Διοίκηση σύμφωνα με το νομικό συμβούλιο του κράτους
Τετ, 11 Ιαν 2012 - 12:37
Με αφορμή την προκλητικότητα των ενεργειών της διοικήτριας του Παναρκαδικού, να παραμένει και στις 2 θέσεις της παρά την αντίθετη νομική επιταγή, αλλά κυρίως μετά από την ΣΙΓΗ ΙΧΘΥΟΣ που εξακολουθούν να τηρούν όλες οι αρμόδιες αρχές, επανερχόμαστε για τελευταία φορά στο θέμα.
Για να δουν το φως της δημοσιότητα τα τελευταία και αδιάσειστα στοιχεία της παρανομίας.
Για να μάθουν οι αναγνώστες μέχρι που μπορεί να φθάσει η αμετροέπεια του βαθέως κομματικού Κράτους.
Για να έχουμε έτσι ολοκληρωμένο το πακέτο των δημοσίων εγγράφων που αποκαλύπτουν την ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ και έτσι ατόφιο να το προωθήσουμε ΚΟΙΝΟΠΟΙΩΝΤΑΣ το προς πάσα κατεύθυνση.
Η αρχική μας καταγγελία για το ασυμβίβαστο της μετάθεσής της από τον Πύργο, απεδείχθη τελικά πως ήταν ψήγμα, σε σχέση με τις σωρείες παρανομιών, που έχουν διαπραχθεί στην Καλαμάτα στο ΤΕΙ και στο Τμήμα Διοίκησης Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας, από την συγκεκριμένη κυρία Σιουρούνη Ελ. και την συνάδελφό της στο ίδιο ΤΕΙ αλλά στην επόμενη βαθμίδα του Επίκουρου καθηγητή, κ. Καστανιώτη Αικ.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε, μετά από ΕΠΩΝΥΜΗ καταγγελία, που έγινε προς την Υπουργό Παιδείας και Υγείας, για τον παράνομο διορισμό των δύο εκπαιδευτικών επί θητεία (πριν δηλαδή μονιμοποιηθούν )του ΤΕΙ Καλαμάτας, την κ. Αικ. Καστανιώτη και Σιουρούνη Ελένη, οι οποίες διορίστηκαν από την κυβέρνηση Παπανδρέου, το 2010, σε υψηλές θέσεις (Πρόεδρος της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας η πρώτη και Διοικήτρια του Νοσοκομείου Πύργου η δεύτερη) ενώ ταυτόχρονα κράτησαν παράνομα τις θέσεις τους στο ΤΕΙ Καλαμάτας (υπό το καθεστώς μερικής απασχόλησης).
Η καταγγελία στάλθηκε στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το οποίο γνωμοδότησε τον Μάρτιο του 2011 (συνημμένο έγγραφο). Βάσει της γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. οι άδειες δεν θα έπρεπε να τους έχουν δοθεί, διότι δεν είχαν μονιμοποιηθεί στις θέσεις που κατείχαν στο ΤΕΙ Καλαμάτας. Ο Νόμος είναι σαφής. Υπάλληλος δεν δικαιούται ΟΥΤΕ απόσπαση, ΟΥΤΕ μετακίνηση, ΟΥΤΕ καμία μεταβολή πριν ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ.
Η γνωμοδότηση αυτή, έγινε δεκτή από την Υπουργό Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου (παραθέτουμε συνημμένο έγγραφο όπου φαίνεται η ΙΔΙΟΧΕΙΡΗ ΦΡΆΣΗ ΄΄ΓΊΝΕΤΑΙ ΔΕΚΤΉ΄΄ και η υπογραφή της Υπουργού) με 6μηνη καθυστέρηση !!! Έτσι με αυτό τον τρόπο, κινήθηκαν οι υπηρεσιακές διαδικασίες προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, Διεύθυνση Μισθών και Συντάξεων. Το παράξενο εδώ είναι, πως η υπουργός έκανε 6 μήνες να αποδεχθεί την γνωμοδότηση… και αυτή με τη σειρά της, ως υπουργική απόφαση πλέον, έφθασε 41 μέρες μετά να πρωτοκολληθεί στο Γενικό Λογιστήριο. Και αυτό έγινε την 11/11/2011…. Δηλαδή την ημέρα της ορκωμοσίας της κυβέρνησης Παπαδήμου…. Όλα τα τυχαία και παράξενα συμβάντα μαζί!
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες από το Υπουργείο Παιδείας, επειδή η καταγγελία ήταν επώνυμη, προωθήθηκε στην Εισαγγελία, από το Υπουργείο και είναι εν εξελίξει οι έρευνες.
Επίσης μας πληροφόρησαν ότι ο φάκελος έχει διαβιβαστεί και προς το Υπουργείο Οικονομικών, διότι ΄΄στην περίπτωση που έχουν καταβληθεί μισθοί και από τους 2 φορείς εργασίας και δεν έχουν επιστραφεί, ως αχρεωστήτως καταβληθέντες, έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα έναντι του Δημοσίου, που επισύρει απόλυση΄΄
Να θυμήσουμε εδώ, την δημοσιευθείσα επιστολή της διοικήτριας προς το ΤΕΙ που ζητάει να της καταβάλλουν τα λεφτά που σταμάτησαν να της πληρώνουν τους 2 τελευταίους μήνες, εξ αιτίας αυτής της απόφασης του Ν.Σ.Κ (δημοσιεύθηκε στο τελευταίο άρθρο 14 Δεκ 2011).
Η απόφαση του ΤΕΙ Καλαμάτας, να δώσει άδεια για μερική απασχόληση λόγω της μετακίνησης των 2 κυριών προς την Δημόσια Διοίκηση, έγινε κατόπιν αποδοχής της Γενικής Συνέλευσης του ΤΕΙ νομικής γνωμοδότησης, που προσεκόμισε η κ. Καστανιώτη και που κατόπιν έκανε χρήση της και η κ. Σιουρούνη. Όπως απεκαλύφθη αργότερα, οι 2 κυρίες, απέσπασαν ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΑΔΕΙΕΣ, αφού παραπλάνησαν τα Διοικητικά Όργανα, δηλ την Γενική Συνέλευση. Διότι η γνωμοδότηση που έφεραν στο ΤΕΙ για να καλυφθούν νομικά, είχε συνταχθεί και υπογραφεί από την κ. Ευγενία Ζερβοπούλου που τυγχάνει να είναι ….η κόρη της κ Σιουρούνη! Και όχι νομικός σύμβουλος Υπουργείου ή άλλου δημόσιου φορέα. Σας επισυνάπτουμε και την επιστολή-γνωμοδότηση… Που φυσικά γίνεται καπνός μετά την απόφαση του Ν.Σ.Κ.!!!!!!!
Είναι σαφές ότι η έως τώρα συγκάλυψη και ολιγωρία στην απόδοση ευθυνών αλλά και η καθυστέρηση των νόμιμων διαδικασιών, γίνεται από στελέχη των υπουργείων φιλικά διακείμενα προς τις εν λόγω κυρίες, οι οποίες συνεχίζουν απρόσκοπτα… το έργο τους.
Από όλα τα στοιχεία που ως τώρα έχουμε φέρει στη δημοσιότητα, γίνεται εμφανές πως υπάρχει σωρεία παρανομιών και ευθυνών παράλληλα, έχει δε ιδιαίτερη βαρύτητα και χαρακτήρα η όλη υπόθεση, διότι αφορά σε δημόσιους λειτουργούς (;) στον ιδιαίτερα ευαίσθητο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος την περίοδο που ο λαός στραγγαλίζεται οικονομικά και σε διαχειρίστριες θεμάτων του νευραλγικού τομέα της Υγείας, που νοσεί από τις σπατάλες και τις ατασθαλίες ετών.
Τέλος αναφέρουμε, πως στην προτελευταία συνέλευση του 2011, του ΤΕΙ Καλαμάτας, στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρα Παρασκευή, σε μια θυελλώδη Γενική Συνέλευση, αποκαλύφθηκε το μέγεθος της απάτης των 2 κυριών, οι καθηγητές έλαβαν απόφαση για ΑΝΑΚΛΗΣΗ της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ άδειας και για ΑΜΕΣΗ επιστροφή των δύο εκπαιδευτικών στα καθήκοντά τους.
Οι δύο κυρίες, ΑΡΝΟΎΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΈΨΟΥΝ.
Το σκάνδαλο, είναι ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ.
Αποδείχθηκε ότι οι δύο κυρίες παράνομα έλαβαν άδεια, σύμφωνα με την γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Αποδείχθηκε ότι η γνωμοδότηση, βάσει της οποίας έλαβαν την άδεια, ήταν της κόρης της κ. Σιουρούνη. Άρα η Γενική Συνέλευση του ΤΕΙ εξαπατήθηκε!
Αποδείχθηκε ότι βάσει των εγγράφων (που τα επισυνάπτουμε) οι δύο κυρίες, είχαν ορκιστεί στα καθήκοντά τους ΠΡΙΝ πάρουν καν την (παράνομη) άδεια του ΤΕΙ.
Η Υπουργός Παιδείας έκανε δεκτή την γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. ότι οι άδειες είναι παράνομες.
Το ΤΕΙ Καλαμάτας, τους ζητά να επιστρέψουν στις θέσεις τους.
Οι κυρίες αδιαφορούν και ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Και πληρώνονται κανονικότατα από την διπλοθεσία τους.
Στην κ Σιουρούνη κόπηκαν από το ΤΕΙ οι μισθοί του τελευταίου διμήνου και ζητάει να της καταβληθούν…
Αν και γνωρίζει και η ίδια, πως ακόμα ούτε μόνιμη έχει γίνει, αφού ΠΟΤΕ δεν συνεκλήθη ΕΚΛΕΚΤΟΡΙΚΟ για να κρίνει την αίτηση μονιμοποίησής της στο ΤΕΙ Καλαμάτας και στη βαθμίδα του Καθ Εφαρμογών. Κι αυτό επειδή το ΤΕΙ βρισκόταν σε διαρκή αναμονή έκδοσης απόφασης του Ν.Σ.Κ. για την νομιμότητα των κινήσεων των 2 προαναφερθεισών κυριών, ιδίως δε μετά την αποκάλυψη της ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ της Γενικής Συνέλευσης!!!!
Με απλά λόγια, η κυρία Διοικήτρια έφυγε για την Δημόσια Διοίκηση, ΧΩΡΙΣ να έχει τέτοιο δικαίωμα. Αυτό επιβεβαιώθηκε από την απόφαση του Ν.Σ.Κ. Επίσης παρέμεινε στο ΤΕΙ ΧΩΡΙΣ να έχει μονιμοποιηθεί και έχοντας ξεπεράσει ΚΑΤΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ την τριετία ΄΄επί θητεία΄΄ στη βαθμίδα του Καθηγητή Εφαρμογών….
Ή έπρεπε να έχει εκλεγεί στην επόμενη βαθμίδα με ΕΚΛΕΚΤΟΡΙΚΟ ή με την ίδια διαδικασία, να έχει μονιμοποιηθεί στην βαθμίδα που είχε. Τίποτα από τα δύο δεν έγινε. Μόνο μια αίτησή της έγινε… για μονιμοποίηση… η οποία ΠΟΤΕ δεν αποφασίστηκε από το ΤΕΙ για τους λόγους που προαναφέραμε. Άρα;;;;;
Ποιος κρύβεται πίσω από όλη αυτή την αναισχυντία; Γιατί…και για ποιο λόγο καλύπτει τόσο απροκάλυπτα, τόσες κατάφορες παρανομίες;
Τι κάνουν οι κ.κ. Υπουργοί Υγείας και Παιδείας;
Επειδή μάλλον το μόνο που κάνει το βαθύ κράτος των κομματικών υμετέρων, είναι να καθυστερεί όσο μπορεί και να κωφεύει σε όσα πιο πολλά καταφέρνει, η απόφαση του πόρταλ και της γράφουσας, είναι να σταλεί το σύνολο των στοιχείων που έχουμε συγκεντρώσει, σε κάθε αρχή και αρμόδιο που θα μπορούσε να δώσει τέλος στην παρανομία.
Το γνωστό σλόγκαν πως δεν είναι η μόνη παρανομία… ή η μεγαλύτερη ίσως… μας αφήνει αδιάφορους παγερά. Αυτήν καταφέραμε να διαλευκάνουμε ως το απύθμενο βάθος της, με την βοήθεια πολλών αναγνωστών, αυτή θα καταγγείλουμε. Όποιος μπορεί να μας βοηθήσει σε άλλες ανάλογες, είμαστε στη διάθεσή σας.
Από κάπου πρέπει ν΄αρχίσουμε για να φθάσουμε στο τέλος. Αν μπορούμε να ελπίζουμε ακόμα…
Για την ενημέρωση των αναγνωστών αναφέρουμε πως ο φάκελος των στοιχείων, κοινοποιήθηκε με το άρθρο στους αρμόδιους φορείς και υπεύθυνους.
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ
Παύθηκε από τα καθήκοντα της η διευθύντρια του Παναρκαδικού
Νοσοκομείου Τρίπολης, Ελένη Σιουρούνη.
Την περασμένη Τετάρτη η διευθύντρια είχε επιτρέψει σε μέλη της Χρυσης Αυγής να μπουν στο νοσοκομείο για να ελέγξουν τα νομιμοποιητικά έγγραφα αλλοδαπών νοσοκόμων
Την περασμένη Τετάρτη η διευθύντρια είχε επιτρέψει σε μέλη της Χρυσης Αυγής να μπουν στο νοσοκομείο για να ελέγξουν τα νομιμοποιητικά έγγραφα αλλοδαπών νοσοκόμων
Για όσους δεν ξέρουν, η εν λόγω
κυρία ήταν καθηγήτρια στο ΤΕΙ Καλαμάτας , και παράνομα διορίσθηκε και
διοικήτρια στο ΓΝ Πύργου αρχικά, και μετά στο Παναρκαδικό και όταν υστερα από
καταγγελίες βγήκε η Γνωμοδότηση του ΝΣΚ οτι είναι παράνομη και όχι μόνο αυτή ,
μετά από πολύ μακρά πορεία και αφού εξήντλησε όλα τα περιθώρια παραιτήθηκε
από το ΤΕΙ...... Αυτή η ιστορία ομως έχει πολύ βάθος, και η κα Σιουρούνη είναι απλώς η
κορυφή του παγόβουνου...
Ο μέγας προστάτης της κυρίας,
είναι ο πρόεδρος του ΤΕΙ Καλαμάτας κ.Κανάκης, που σφύριζε κλέφτικα έγιναν οι αποκαλύψεις και καταγγελίες των παρανομιών της. Δεν δόθηκε προκλητικά απάντηση, όταν του ζητήθηκε να πει ΓΙΑΤΙ δεν κινούσε τις ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ
διαδικασίες, όπως του ζητούσαν 2 υπουργεία,το Δικαιοσύνης και το Παιδείας. Που
έκρυβε στα εμπιστευτικά πρωτόκολλα τα έγγραφα που έρχονταν ως επείγοντα από το
υπουργείο για την επάνοδο αυτής της κυρίας ΚΑΙ της άλλης της κ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ ΑΙΚ.
που εξακολουθεί να διαπράττει το ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ πολυθεσίας στο
δημόσιο και ο Λυκουρέντζος την έχει δίπλα του σαν πρόεδρο της ΕΠΥ (Επιτροπή
Προμηθειών Υγείας) τοποθετήθηκε μέσα στο κατακαλόκαιρο με τρόπο
ΚΑΡΑ-ΠΑΡΑΝΟΜΟ εκλεκτορικό, σαν μόνιμη καθηγήτρια στο ΤΕΙ του ΚΑΝΑΚΗ !! Και οι 2
κυρίες πήραν θέσεις στη Δημόσια Διοίκηση ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΣΑΝ
ΜΟΝΙΜΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ. Αυτό έγινε επειδή
τις κάλυπτε ένα παρακρατικό σύστημα γνωστού παρεακίου, που εκτείνονται τα
πλοκάμια του και στα 2 πρώην μεγάλα κόμματα και ήθελαν δικούς τους ανθρώπους
και ΟΧΙ καθαρούς, για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, που ήταν η
μετακίνηση ή μετακύληση κονδυλίων, προς όπου τους βόλευε.... Έπεται συνέχεια
στις αποκαλύψεις. Η κυρία διοικήτρια απλά έχασε τον έλεγχο και τα ήθελε όλα
δικά της. Και όταν ο υπουργός την άδειασε στις 4 Φεβρουαρίου στον real fm για
το ότι άφηνε το ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟ χωρίς θέρμανση για ολόκληρες εβδομάδες, έχασε την
σιγουριά της και πάνω στην ανασφάλειά της πόζαρε με τους Χρυσαυγίτες.!!!! Όπερ
και της έφαγε το κεφάλι... Κι εμείς ξεβρωμίσαμε από ένα τρωκτικό.... Αλλά όχι
από τη μπόχα του παρακράτους που μας κυβερνά...
Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013
ΤΡΟΪΚΑ - ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΟΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
Πότε θα λογοδοτήσει το υπουργείο Οικονομικών;
Του Γιάννη Βαρουφάκη
Στις 22 Οκτωβρίου, η διεθνής επιστημονική κοινότητα δεν πίστευε στα μάτια της διαβάζοντας τα νέα ότι ιταλικό δικαστήριο καταδίκασε σε έξι χρόνια κάθειρξη…
έξι σεισμολόγους επειδή απέτυχαν να προειδοποιήσουν τον πληθυσμό για τον σεισμό στην πόλη L’ Aquila το 2009. Εμφανώς, το δικαστήριο δεν κατανόησε ότι η σεισμολογία βρίσκεται στα σπάργανα: μπορεί να προβλέψει πού θα γίνει μεγάλος σεισμός αλλά όχι το πότε. Συνεπώς, η φυλάκιση των επιστημόνων δεν ήταν παρά μια απόφαση απελπισίας του ιταλικού κράτους μπροστά στην (έως τώρα) αδυναμία του ανθρώπου να προβλέψει τις βουλές του Εγκέλαδου.
Όπως έχω γράψει αλλού, εμείς οι οικονομολόγοι είμαστε χειρότεροι από τους σεισμολόγους. Όπως οι σεισμολόγοι, είμαστε κι εμείς ανίκανοι να προβλέψουμε τις μεγάλες κρίσεις, τους οικονομικούς σεισμούς (τύπου 1929 ή 2008) που απειλούν με διάλυση την κοινωνία. Τουλάχιστον, όμως, οι σεισμολόγοι δεν φταίνε ούτε για τον σεισμό ούτε και για τους μετασεισμούς. Αντίθετα, οι οικονομολόγοι είμαστε ένοχοι: Πίσω από κάθε τοξική οικονομική πολιτική, ή κάποιο τοξικό παράγωγο, κρύβεται ένα όμορφο μοντέλο κάποιου επιτυχημένου οικονομολόγου. Αν δεν υπήρχαμε, ή τουλάχιστον αν δεν είχαμε τόσο μεγάλη πίστη στον εαυτό μας, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, η Κρίση λιγότερο έντονη.
Οι αποτυχημένες προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομικών
Έρχομαι λοιπόν στο δια ταύτα: Καμία αποτυχημένη πρόβλεψη στην ιστορία της οικονομικής επιστήμης δεν ήταν τόσο οφθαλμοφανής όσο εκείνη των οικονομολόγων της τρόικα και, βεβαίως, του δικού μας Υπουργείου Οικονομικών! Καθώς, μάλιστα, αυτές οι παταγώδεις αποτυχημένες προβλέψεις αποτελούν τα θεμέλια των οικονομικών πολιτικών της τελευταίας τριετίας, που καταδικάζουν μια ολόκληρη γενιά στην απαξίωση της χώρας της και στην αδυναμία να ελέγχουν την ζωή τους, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει το υπουργείο Οικονομικών. Εχθρός της ιδέας της φυλακής, δεν προτείνω μια τύχη σαν εκείνη που επιφύλαξε το ιταλικό δικαστήριο για τους σεισμολόγους. Όμως μια ωραία απόλυση (από την στιγμή που δεν διαθέτουν την ευαισθησία να παραιτηθούν) θα ήταν το λιγότερο που απαιτεί η λογική και η δικαιοσύνη.
Μια ματιά στο παρακάτω διάγραμμα πείθει άμεσα για του λόγου το αληθές.
Τον Μάιο του 2010, με την υπογραφή του Μνημονίου, παρόλο που η μισή χρονιά είχε ήδη περάσει (και το υπουργείο ήξερε τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου), η πρόβλεψή του για το χρέος του 2010 (ως ποσοστό του ΑΕΠ) έπεσε έξω δεκαπέντε ποσοστιαίες μονάδες! Όχι μία και δύο, εντός δηλαδή των ορίων του στατιστικού σφάλματος. Δεκαπέντε!
Την επόμενη χρονιά, για το 2011, η πρόβλεψη του υπουργείου έφτασε το αμίμητο 25,5%. Σύμφωνα με το Σχέδιο Προϋπολογισμού που μόλις πρόσφατα κατατέθηκε στην Βουλή, φέτος η πρόβλεψη του υπουργείου επί υπουργίας κ. Παπακωνσταντίνου (και του αρχικού Μνημονίου) θα αποδειχθεί σχεδόν 40% χαμηλότερη από το πραγματικό χρέος ενώ του χρόνου, το 2013, αν τα πράγματα πάνε όπως ελπίζει ο Γιάννης Στουρνάρας, η απόκλιση του χρέους (από το επίπεδο που προέβλεψε το υπουργείο το 2010) θα χτυπήσει κόκκινο, αγγίζοντας το 47,3%.
Τι έφταιξε;
Αυτές οι προβλέψεις είχαν έναν σαφώς προκαθορισμένο και κυνικό στόχο: Να στοιχειοθετήσουν, να θεμελιώσουν την πολιτική του Μνημονίου 1. Να πείσουν ότι τα νούμερα εκείνα «έβγαιναν». Οι κύριοι της τρόικας, και ιδίως του ΔΝΤ (όπως γνωρίζουμε πλέον καλά) κατασκεύασαν (μετά από απαίτηση του Βερολίνου) τις προβλέψεις με κόκκινο χρώμα στο διάγραμμα έτσι ώστε να περάσουν τα τεράστια δάνεια από την Ομοσπονδιακή Βουλή του Βερολίνου (προσφέροντας στους γερμανούς βουλευτές την ψευδαίσθηση ότι πρόκεται για ένα παροδικό πρόβλημα ρευστότητας του ελληνικού κράτους).
Το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία, μα καμία, πιθανότητα να πιαστούν αυτοί οι στόχοι, με αποτέλεσμα η εικόνα της Ελλάδας να κατακρεουργείται καθημερινά (σημ. ο γερμανός πολίτης που βλέπει το παραπάνω διάγραμμα δεν ενδιαφέρεται για το αν οι στόχοι εκείνοι ήταν ή δεν ήταν άπιαστοι) δεν ένοιαζε την τρόικα. Εκείνη απλά ήθελε να κουκουλώσει για ένα ή δύο χρόνια το «ελληνικό πρόβλημα». Εμείς όμως; Το δικό μας Υπουργείο Οικονομικών; Δεν ένιωθε την υποχρέωση, στον βαθμό που παιζόταν η ήδη πληγωμένη αξιοπιστία της χώρας, να δημοσιοποιήσει δικές του προβλέψεις που να είναι ρεαλιστικές, που να δώσουν στην ελληνική πλευρά περισσότερα επιχειρήματα και, εν τέλει, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και των αγορών – εμπιστοσύνη που μόνο το «πιάσιμο» των στόχων μπορεί να επιφέρει;
Αντί για αυτό, το Υπουργείο Οικονομικών έπραξε σαν έναν ανόητο που για να πάρει επιδότηση από τον ΣΕΓΑΣ διατρανώνει ότι τον Ιούνιο θα πηδήξει 2,45 μέτρα στο άλμα εις ύψος. Μόνο γελοιότητα παράγει αυτή η τακτική. Και καλά ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει αποδείξει έμπρακτα ότι το μόνο που τον ενδιέφερε είναι να λέει ναι», «μάλιστα», «όπως επιθυμείτε» στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Οι οικονομολόγοι όμως του υπουργείου, του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, γιατί δεν έβγαλαν ένα δικό τους πόρισμα; Γιατί δεν παραιτήθηκαν; Ήταν ένοχοι αποσιώπησης ενός τεράστιου προβλεπτικού σφάλματος, το οποίο γνώριζαν ότι απειλούσε να καταστρέψει την χώρα; Ή μήπως πίστευαν αυτές τις προβλέψεις; Και στην μία και στην άλλη περίπτωση, πρέπει να απολυθούν πάραυτα. Σκεφτείτε το: Σε ποια μεγάλη εταιρεία οικονομολόγος-λογιστής πέφτει τόσο πολύ έξω και κανείς δεν του ζητά να λογοδοτήσει;
Πολλοί κριτικά ιστάμενοι προς τον γράφοντα αναγνώστες λένε: «Όταν είσαι έξω από τον χορό…» Δεν είναι έτσι φίλοι και φίλες. Όλοι μας είμαστε στον ίδιο χορό και όλοι μας έχουμε ευθύνες. Κανείς οικονομολόγος που γνώριζα εκείνη την εποχή στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα (χωρίς οργανική θέση σε κάποιο υπουργείο, τράπεζα ή οργανισμό) δεν αποδεχόταν τις προβλέψεις αυτές. Όλοι μας, δεξιοί και αριστεροί, έλληνες, αγγλοσάξονες, ολλανδοί κλπ., συμφωνούσαμε (και φωνάζαμε) ότι «τα νούμερα» δεν βγαίνουν. Διακρίναμε μάλιστα το μέγα σφάλμα στις προβλέψεις υπουργείου-τρόικας. Ήταν το εξής:
Η εσφαλμένη υπόθεση
Θεωρούσαν ότι ο λεγόμενος «πολλαπλασιαστής» της ελληνικής οικονομίας ήταν μικρότερος του ενός και μάλιστα πολύ κοντά στο μηδέν. Τι σημαίνει αυτό; Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Έστω ότι το κράτος ξοδεύει φέτος 1 ευρώ πιο πολύ από πέρσι. Αν το εθνικό εισόδημα αυξηθεί κατά x ευρώ, τότε λέμε ότι ο πολλαπλασιαστής ισούται με x. Αντίστοιχα, αν το κράτος «αφαιρέσει» από την οικονομία 1 ευρώ (π.χ. αυξάνοντας την φορολογία κατά 1 ευρώ, ή μειώνοντας τις δαπάνες τους κατά 1 ευρώ), και ο πολλαπλαστιαστής είναι x, τότε το ΑΕΠ, το εθνικό εσόδημα μειώνεται κατά x ευρώ. Η υπόθεση ότι ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας μας εν έτει 2010 ήταν κοντά στο μηδέν «βοήθησε» την τρόικα και το υπουργείο να επιχειρηματολογήσουν ότι οι μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες θα είχαν πολύ μικρό αντίκτυπο στο ΑΕΠ.
Προφανώς, ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας όχι μόνο δεν ήταν κοντά στο μηδέν αλλά προσέγγιζε το 1,5 με 2 (με αυξητική πορεία όσο πέρναγε ο καιρός και φούντωνε η κρίση). Δηλαδή, για κάθε 1 δις ευρώ «μέτρων» το ΑΕΠ μειωνόταν κατά 2 δις. Κάπως έτσι η ελληνική οικονομία απώλεσε 55 δις εθνικού εισοδήματος από το 2010 έως σήμερα, στέλνοντας το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην στρατόσφαιρα και την αξιοπιστία της χώρας στο ναδίρ. Από αυτές εδώ τις σελίδες, εξηγούσα τον Αύγουστο του 2010, το μέγα προβλεπτικό σφάλμα του Υπουργείου Οικονομικών και της τρόικας [τόσο όσον αφορούσε την ελληνική οικονομία (και τον πολλαπλασιαστή της) όσο και το διεθνές περιβάλλον]: η υπόθεση πως η λιτότητα θα έχει μηδαμινό αντίκτυπο στο εθνικό εισόδημα της Ελλάδας και των εταίρων της.
Ήταν μια «ηρωική», μια κυνικότατη, υπόθεση που κόπηκε και ράφτηκε στα μέτρα των προτεραιοτήτων του Βερολίνου, το οποίο αποφάσισε να δώσει ένα μεγάλο δάνειο παρουσιάζοντας στην Γερμανική Βουλή ένα κάλπικο πρόγραμμα προσαρμογής – ένα πρόγραμμα που, για να επαληθευτεί, έπρεπε να παραβιαστούν οι βασικοί νόμοι των μακροοικονομικών. Και επαναλαμβάνω: Εκείνοι την δουλειά τους έκαναν. Το Υπουργείο Οικονομικών όμως;
Θα πουν κάποιοι ότι αυτές οι προβλέψεις θα είχαν επιτευχθεί αν η κυβέρνηση είχε καταφέρει να εφαρμόσει το Μνημόνιο, αν είχε μειωθεί έγκαιρα το χρέος μέσω ιδιωτικοποίησεων, αν είχαν γίνει οι διαρθωτικές αλλαγές. Δεν είναι έτσι αγαπητοί αναγνώστες. Τον Ιούνιο του 2011, πάλι από αυτές τις σελίδες, δημοσιοποιήσαμε μια προσομοίωση του δημόσιου χρέους με βάση τα εξής υπεραισιόδοξα σενάρια: Το Σενάριο 1 (γκρι γραμμές) έδειχνε πως θα εξελιχθεί το ποσοστό χρέους αν πιάναμε πλήρως τους στόχους του επικαιροποιημένου Μνημονίου 1 άνευ ιδιωτικοποιήσεων και νέων μέτρων. Το ακόμα πιο αισιόδοξο Σενάριο 2 (οι κίτρινες γραμμές) προσέθετε την υπόθεση ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα απέφεραν €15 δισ το 2011, άλλα €15 δισ το 2012, και επί πλέον €10 δις το 2013 και €10 δισ το 2014. Όπως φαίνεται από το σχεδιάγραμμαστο πάνω αριστερά μέρος του άρθρου εκείνου, και τα δύο αυτά σούπερ-αισιόδοξα σενάρια, που υπέθεταν την πλήρη και επιτυχέστατη εφαρμογή του Μνημονίου, οδηγούσαν το δημόσιο χρέος της ώρας σε εκρηκτικό μονοπάτι.
Και τώρα;
Μόλις τελείωσα την μελέτη του Προϋπολογισμού του Κράτους για το 2013. Αν και είναι εμφανές ότι ο Γιάννης Στουρνάρας έχει κάνει προσπάθειες να εμφυσήσει έναν μεγαλύτερο ρεαλισμό στις προβλέψεις του υπουργείου του, δυστυχώς η κατάσταση δεν έχει αλλάξει ριζικά. Ο Προϋπολογισμός προβλέπει ότι τα νέα μέτρα των περίπου 11 δις, αν περάσουν τελικά, θα οδηγήσουν σε περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΕΠ από τα 194 δις το 2012 στα 183 δις το 2013, στέλνοντας το χρέος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) στα 189,1%. Που τέτοια τύχη! Χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εκτιμήσεις του ίδιου του ΔΝΤ για το μέγεθος του πολλαπλασιαστή της ελληνικής οικονομίας (βλ. πιο πάνω) φαίνεται ότι τα μέτρα των 11 δις (και ιδίως οι περικοπές άνω των 2 δις μισθών και συντάξεων) θα μειώσουν το ΑΕΠ της χώρας στα 172 με 173 δις – οπότε το ποσοστό χρέους θα ξεπεράσει για πρώτη φορά το… 200%. Και τότε πώς νομίζετε ότι θα αντιδράσει η γερμανική πολιτική σκηνή σε ένα νέο αίτημα για άλλα 100 δις;
Πρόταση
«Καλά όλα αυτά», θα μου πείτε. Έστω ότι έχεις δίκιο. Τι κάνουμε; Έχουμε εναλλακτική από το να περάσουμε τα μέτρα αυτά και να πάρουμε την δόση; Ο καλός φίλος Σταύρος Θεοδωράκης χθες έθεσε το ερώτημα αυτό: «Θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να γίνει κάτι διαφορετικό;» Ναι Σταύρο, όχι μόνο θα μπορούσε αλλά επιβάλλεται κιόλας.
1. Δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με συμμετοχή και του Σύριζα, στην βασή συμφωνίας (α) να μην ψηφιστούν τα μέτρα των 11δις τώρα αλλά (β) να συμφωνηθούν άμεσα οικονομίες της τάξης των 2,5 δις έτσι ώστε να επιτευχθεί σήμερα κι όλας το πολυπόθητο πρωτογενές πλεόνασμα που εξασφαλίζει ότι το δημόσιο δεν χρειάζεται δανεικά για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις
2. Άμεση εκμετάλλευση της τεράστιας και δημόσιας διένεξης μεταξύ της κας Lagarde και του κ. Schauble, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας διασύνδεσης των αποπληρωμών των χρεών μας στην τρόικα (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΚΤ) με την σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας
3. Αίτημα προς τις Βρυξέλλες (α) αποσύνδεσης των κεφαλαίων που έχουν λαμβάνειν οι ελληνικές τράπεζες από το ελληνικό δημόσιο χρέος με (β) παράλληλη μεταφορά των κονδυλίων ύψους 12 δις (που απομένουν από το ΕΣΠΑ 2007-2013) που έχει λαμβάνειν η ελληνική οικονομία στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (χωρίς ούτε μια δεκάρα από αυτά τα 20 δις να περάσουν στο ελληνικό κράτος) ώστε να χρηματοδοτηθούν επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα
Τα παραπάνω δεν συγκροτούν κάποια εύκολη λύση. Είναι ένα σκληρό και κακοτράχηλο μονοπάτι. Είναι όμως το μόνο που μπορεί να μας οδηγήσει στην απόδραση από την καταστροφή. Θα σημάνει ότι η δόση δεν θα δοθεί και οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει, όπως τώρα, να συνεχίσουν να επιβιώνουν, νεκτροζώντανες, με την παροχή ρευστότητας της ΕΚΤ (που θα συνεχιστεί απρόσκοπτα καθώς, διαφορετικά, ο όλος ο σχεδιασμός του κ. Draghi ανατρέπεται για ολόκληρη την Ευρωζώνη).* Όμως, μια τέτοια κίνηση θα:
επιβραδύνει τον ρυθμό συρρίκνωσης του ΑΕΠ
δείξει στους εταίρους μας ότι μπορούμε εντός του ευρώ και χωρίς δανεικά (με άμεση εξαφάνιση του πρωτογενούς ελλείμματος)
δώσει στον ελληνικό λαό μια αίσθηση ότι αρχίζει να ξαναπαίρνει τις τύχες του στα χέρια του
απομονώσει το αυγό του φιδιού
θα δημιουργήσει συνθήκες μιας νέας, ουσιαστική διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη, σε διαφορετική λογική, που ανοίγει δρόμους για το ξεπέρασμα της Κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Βέβαια, από αυτή την κυβέρνηση (όπως και με τις προηγούμενες δύο) δεν περιμένω μια τέτοια κίνηση. Δεν έχει ούτε το κουράγιο ούτε το ήθος για να την κάνει. Τουλάχιστον, ας ζητήσει ο κ. Σαμαράς αυτό που θα ζήταγε ο οποιοσδήποτε CEO μεγάλης επιχείρησης: να λογοδοτήσουν οι συνάδελφοι του Υπουργείου Οικονομικών για τα εγκληματικά τους προβλεπτικά σφάλματα. Αν δεν το κάνει, επιλέγει να πορεύεται στα τυφλά, με στοιχεία που παράγουν οι πιο ανίκανοι οικονομολόγοι που έχουν πατήσει τον πλανήτη Γη.
Του Γιάννη Βαρουφάκη
Στις 22 Οκτωβρίου, η διεθνής επιστημονική κοινότητα δεν πίστευε στα μάτια της διαβάζοντας τα νέα ότι ιταλικό δικαστήριο καταδίκασε σε έξι χρόνια κάθειρξη…
έξι σεισμολόγους επειδή απέτυχαν να προειδοποιήσουν τον πληθυσμό για τον σεισμό στην πόλη L’ Aquila το 2009. Εμφανώς, το δικαστήριο δεν κατανόησε ότι η σεισμολογία βρίσκεται στα σπάργανα: μπορεί να προβλέψει πού θα γίνει μεγάλος σεισμός αλλά όχι το πότε. Συνεπώς, η φυλάκιση των επιστημόνων δεν ήταν παρά μια απόφαση απελπισίας του ιταλικού κράτους μπροστά στην (έως τώρα) αδυναμία του ανθρώπου να προβλέψει τις βουλές του Εγκέλαδου.
Όπως έχω γράψει αλλού, εμείς οι οικονομολόγοι είμαστε χειρότεροι από τους σεισμολόγους. Όπως οι σεισμολόγοι, είμαστε κι εμείς ανίκανοι να προβλέψουμε τις μεγάλες κρίσεις, τους οικονομικούς σεισμούς (τύπου 1929 ή 2008) που απειλούν με διάλυση την κοινωνία. Τουλάχιστον, όμως, οι σεισμολόγοι δεν φταίνε ούτε για τον σεισμό ούτε και για τους μετασεισμούς. Αντίθετα, οι οικονομολόγοι είμαστε ένοχοι: Πίσω από κάθε τοξική οικονομική πολιτική, ή κάποιο τοξικό παράγωγο, κρύβεται ένα όμορφο μοντέλο κάποιου επιτυχημένου οικονομολόγου. Αν δεν υπήρχαμε, ή τουλάχιστον αν δεν είχαμε τόσο μεγάλη πίστη στον εαυτό μας, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, η Κρίση λιγότερο έντονη.
Οι αποτυχημένες προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομικών
Έρχομαι λοιπόν στο δια ταύτα: Καμία αποτυχημένη πρόβλεψη στην ιστορία της οικονομικής επιστήμης δεν ήταν τόσο οφθαλμοφανής όσο εκείνη των οικονομολόγων της τρόικα και, βεβαίως, του δικού μας Υπουργείου Οικονομικών! Καθώς, μάλιστα, αυτές οι παταγώδεις αποτυχημένες προβλέψεις αποτελούν τα θεμέλια των οικονομικών πολιτικών της τελευταίας τριετίας, που καταδικάζουν μια ολόκληρη γενιά στην απαξίωση της χώρας της και στην αδυναμία να ελέγχουν την ζωή τους, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει το υπουργείο Οικονομικών. Εχθρός της ιδέας της φυλακής, δεν προτείνω μια τύχη σαν εκείνη που επιφύλαξε το ιταλικό δικαστήριο για τους σεισμολόγους. Όμως μια ωραία απόλυση (από την στιγμή που δεν διαθέτουν την ευαισθησία να παραιτηθούν) θα ήταν το λιγότερο που απαιτεί η λογική και η δικαιοσύνη.
Μια ματιά στο παρακάτω διάγραμμα πείθει άμεσα για του λόγου το αληθές.
Τον Μάιο του 2010, με την υπογραφή του Μνημονίου, παρόλο που η μισή χρονιά είχε ήδη περάσει (και το υπουργείο ήξερε τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου), η πρόβλεψή του για το χρέος του 2010 (ως ποσοστό του ΑΕΠ) έπεσε έξω δεκαπέντε ποσοστιαίες μονάδες! Όχι μία και δύο, εντός δηλαδή των ορίων του στατιστικού σφάλματος. Δεκαπέντε!
Την επόμενη χρονιά, για το 2011, η πρόβλεψη του υπουργείου έφτασε το αμίμητο 25,5%. Σύμφωνα με το Σχέδιο Προϋπολογισμού που μόλις πρόσφατα κατατέθηκε στην Βουλή, φέτος η πρόβλεψη του υπουργείου επί υπουργίας κ. Παπακωνσταντίνου (και του αρχικού Μνημονίου) θα αποδειχθεί σχεδόν 40% χαμηλότερη από το πραγματικό χρέος ενώ του χρόνου, το 2013, αν τα πράγματα πάνε όπως ελπίζει ο Γιάννης Στουρνάρας, η απόκλιση του χρέους (από το επίπεδο που προέβλεψε το υπουργείο το 2010) θα χτυπήσει κόκκινο, αγγίζοντας το 47,3%.
Τι έφταιξε;
Αυτές οι προβλέψεις είχαν έναν σαφώς προκαθορισμένο και κυνικό στόχο: Να στοιχειοθετήσουν, να θεμελιώσουν την πολιτική του Μνημονίου 1. Να πείσουν ότι τα νούμερα εκείνα «έβγαιναν». Οι κύριοι της τρόικας, και ιδίως του ΔΝΤ (όπως γνωρίζουμε πλέον καλά) κατασκεύασαν (μετά από απαίτηση του Βερολίνου) τις προβλέψεις με κόκκινο χρώμα στο διάγραμμα έτσι ώστε να περάσουν τα τεράστια δάνεια από την Ομοσπονδιακή Βουλή του Βερολίνου (προσφέροντας στους γερμανούς βουλευτές την ψευδαίσθηση ότι πρόκεται για ένα παροδικό πρόβλημα ρευστότητας του ελληνικού κράτους).
Το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία, μα καμία, πιθανότητα να πιαστούν αυτοί οι στόχοι, με αποτέλεσμα η εικόνα της Ελλάδας να κατακρεουργείται καθημερινά (σημ. ο γερμανός πολίτης που βλέπει το παραπάνω διάγραμμα δεν ενδιαφέρεται για το αν οι στόχοι εκείνοι ήταν ή δεν ήταν άπιαστοι) δεν ένοιαζε την τρόικα. Εκείνη απλά ήθελε να κουκουλώσει για ένα ή δύο χρόνια το «ελληνικό πρόβλημα». Εμείς όμως; Το δικό μας Υπουργείο Οικονομικών; Δεν ένιωθε την υποχρέωση, στον βαθμό που παιζόταν η ήδη πληγωμένη αξιοπιστία της χώρας, να δημοσιοποιήσει δικές του προβλέψεις που να είναι ρεαλιστικές, που να δώσουν στην ελληνική πλευρά περισσότερα επιχειρήματα και, εν τέλει, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και των αγορών – εμπιστοσύνη που μόνο το «πιάσιμο» των στόχων μπορεί να επιφέρει;
Αντί για αυτό, το Υπουργείο Οικονομικών έπραξε σαν έναν ανόητο που για να πάρει επιδότηση από τον ΣΕΓΑΣ διατρανώνει ότι τον Ιούνιο θα πηδήξει 2,45 μέτρα στο άλμα εις ύψος. Μόνο γελοιότητα παράγει αυτή η τακτική. Και καλά ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει αποδείξει έμπρακτα ότι το μόνο που τον ενδιέφερε είναι να λέει ναι», «μάλιστα», «όπως επιθυμείτε» στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Οι οικονομολόγοι όμως του υπουργείου, του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, γιατί δεν έβγαλαν ένα δικό τους πόρισμα; Γιατί δεν παραιτήθηκαν; Ήταν ένοχοι αποσιώπησης ενός τεράστιου προβλεπτικού σφάλματος, το οποίο γνώριζαν ότι απειλούσε να καταστρέψει την χώρα; Ή μήπως πίστευαν αυτές τις προβλέψεις; Και στην μία και στην άλλη περίπτωση, πρέπει να απολυθούν πάραυτα. Σκεφτείτε το: Σε ποια μεγάλη εταιρεία οικονομολόγος-λογιστής πέφτει τόσο πολύ έξω και κανείς δεν του ζητά να λογοδοτήσει;
Πολλοί κριτικά ιστάμενοι προς τον γράφοντα αναγνώστες λένε: «Όταν είσαι έξω από τον χορό…» Δεν είναι έτσι φίλοι και φίλες. Όλοι μας είμαστε στον ίδιο χορό και όλοι μας έχουμε ευθύνες. Κανείς οικονομολόγος που γνώριζα εκείνη την εποχή στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα (χωρίς οργανική θέση σε κάποιο υπουργείο, τράπεζα ή οργανισμό) δεν αποδεχόταν τις προβλέψεις αυτές. Όλοι μας, δεξιοί και αριστεροί, έλληνες, αγγλοσάξονες, ολλανδοί κλπ., συμφωνούσαμε (και φωνάζαμε) ότι «τα νούμερα» δεν βγαίνουν. Διακρίναμε μάλιστα το μέγα σφάλμα στις προβλέψεις υπουργείου-τρόικας. Ήταν το εξής:
Η εσφαλμένη υπόθεση
Θεωρούσαν ότι ο λεγόμενος «πολλαπλασιαστής» της ελληνικής οικονομίας ήταν μικρότερος του ενός και μάλιστα πολύ κοντά στο μηδέν. Τι σημαίνει αυτό; Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Έστω ότι το κράτος ξοδεύει φέτος 1 ευρώ πιο πολύ από πέρσι. Αν το εθνικό εισόδημα αυξηθεί κατά x ευρώ, τότε λέμε ότι ο πολλαπλασιαστής ισούται με x. Αντίστοιχα, αν το κράτος «αφαιρέσει» από την οικονομία 1 ευρώ (π.χ. αυξάνοντας την φορολογία κατά 1 ευρώ, ή μειώνοντας τις δαπάνες τους κατά 1 ευρώ), και ο πολλαπλαστιαστής είναι x, τότε το ΑΕΠ, το εθνικό εσόδημα μειώνεται κατά x ευρώ. Η υπόθεση ότι ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας μας εν έτει 2010 ήταν κοντά στο μηδέν «βοήθησε» την τρόικα και το υπουργείο να επιχειρηματολογήσουν ότι οι μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες θα είχαν πολύ μικρό αντίκτυπο στο ΑΕΠ.
Προφανώς, ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας όχι μόνο δεν ήταν κοντά στο μηδέν αλλά προσέγγιζε το 1,5 με 2 (με αυξητική πορεία όσο πέρναγε ο καιρός και φούντωνε η κρίση). Δηλαδή, για κάθε 1 δις ευρώ «μέτρων» το ΑΕΠ μειωνόταν κατά 2 δις. Κάπως έτσι η ελληνική οικονομία απώλεσε 55 δις εθνικού εισοδήματος από το 2010 έως σήμερα, στέλνοντας το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην στρατόσφαιρα και την αξιοπιστία της χώρας στο ναδίρ. Από αυτές εδώ τις σελίδες, εξηγούσα τον Αύγουστο του 2010, το μέγα προβλεπτικό σφάλμα του Υπουργείου Οικονομικών και της τρόικας [τόσο όσον αφορούσε την ελληνική οικονομία (και τον πολλαπλασιαστή της) όσο και το διεθνές περιβάλλον]: η υπόθεση πως η λιτότητα θα έχει μηδαμινό αντίκτυπο στο εθνικό εισόδημα της Ελλάδας και των εταίρων της.
Ήταν μια «ηρωική», μια κυνικότατη, υπόθεση που κόπηκε και ράφτηκε στα μέτρα των προτεραιοτήτων του Βερολίνου, το οποίο αποφάσισε να δώσει ένα μεγάλο δάνειο παρουσιάζοντας στην Γερμανική Βουλή ένα κάλπικο πρόγραμμα προσαρμογής – ένα πρόγραμμα που, για να επαληθευτεί, έπρεπε να παραβιαστούν οι βασικοί νόμοι των μακροοικονομικών. Και επαναλαμβάνω: Εκείνοι την δουλειά τους έκαναν. Το Υπουργείο Οικονομικών όμως;
Θα πουν κάποιοι ότι αυτές οι προβλέψεις θα είχαν επιτευχθεί αν η κυβέρνηση είχε καταφέρει να εφαρμόσει το Μνημόνιο, αν είχε μειωθεί έγκαιρα το χρέος μέσω ιδιωτικοποίησεων, αν είχαν γίνει οι διαρθωτικές αλλαγές. Δεν είναι έτσι αγαπητοί αναγνώστες. Τον Ιούνιο του 2011, πάλι από αυτές τις σελίδες, δημοσιοποιήσαμε μια προσομοίωση του δημόσιου χρέους με βάση τα εξής υπεραισιόδοξα σενάρια: Το Σενάριο 1 (γκρι γραμμές) έδειχνε πως θα εξελιχθεί το ποσοστό χρέους αν πιάναμε πλήρως τους στόχους του επικαιροποιημένου Μνημονίου 1 άνευ ιδιωτικοποιήσεων και νέων μέτρων. Το ακόμα πιο αισιόδοξο Σενάριο 2 (οι κίτρινες γραμμές) προσέθετε την υπόθεση ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα απέφεραν €15 δισ το 2011, άλλα €15 δισ το 2012, και επί πλέον €10 δις το 2013 και €10 δισ το 2014. Όπως φαίνεται από το σχεδιάγραμμαστο πάνω αριστερά μέρος του άρθρου εκείνου, και τα δύο αυτά σούπερ-αισιόδοξα σενάρια, που υπέθεταν την πλήρη και επιτυχέστατη εφαρμογή του Μνημονίου, οδηγούσαν το δημόσιο χρέος της ώρας σε εκρηκτικό μονοπάτι.
Και τώρα;
Μόλις τελείωσα την μελέτη του Προϋπολογισμού του Κράτους για το 2013. Αν και είναι εμφανές ότι ο Γιάννης Στουρνάρας έχει κάνει προσπάθειες να εμφυσήσει έναν μεγαλύτερο ρεαλισμό στις προβλέψεις του υπουργείου του, δυστυχώς η κατάσταση δεν έχει αλλάξει ριζικά. Ο Προϋπολογισμός προβλέπει ότι τα νέα μέτρα των περίπου 11 δις, αν περάσουν τελικά, θα οδηγήσουν σε περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΕΠ από τα 194 δις το 2012 στα 183 δις το 2013, στέλνοντας το χρέος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) στα 189,1%. Που τέτοια τύχη! Χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εκτιμήσεις του ίδιου του ΔΝΤ για το μέγεθος του πολλαπλασιαστή της ελληνικής οικονομίας (βλ. πιο πάνω) φαίνεται ότι τα μέτρα των 11 δις (και ιδίως οι περικοπές άνω των 2 δις μισθών και συντάξεων) θα μειώσουν το ΑΕΠ της χώρας στα 172 με 173 δις – οπότε το ποσοστό χρέους θα ξεπεράσει για πρώτη φορά το… 200%. Και τότε πώς νομίζετε ότι θα αντιδράσει η γερμανική πολιτική σκηνή σε ένα νέο αίτημα για άλλα 100 δις;
Πρόταση
«Καλά όλα αυτά», θα μου πείτε. Έστω ότι έχεις δίκιο. Τι κάνουμε; Έχουμε εναλλακτική από το να περάσουμε τα μέτρα αυτά και να πάρουμε την δόση; Ο καλός φίλος Σταύρος Θεοδωράκης χθες έθεσε το ερώτημα αυτό: «Θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να γίνει κάτι διαφορετικό;» Ναι Σταύρο, όχι μόνο θα μπορούσε αλλά επιβάλλεται κιόλας.
1. Δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με συμμετοχή και του Σύριζα, στην βασή συμφωνίας (α) να μην ψηφιστούν τα μέτρα των 11δις τώρα αλλά (β) να συμφωνηθούν άμεσα οικονομίες της τάξης των 2,5 δις έτσι ώστε να επιτευχθεί σήμερα κι όλας το πολυπόθητο πρωτογενές πλεόνασμα που εξασφαλίζει ότι το δημόσιο δεν χρειάζεται δανεικά για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις
2. Άμεση εκμετάλλευση της τεράστιας και δημόσιας διένεξης μεταξύ της κας Lagarde και του κ. Schauble, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας διασύνδεσης των αποπληρωμών των χρεών μας στην τρόικα (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΚΤ) με την σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας
3. Αίτημα προς τις Βρυξέλλες (α) αποσύνδεσης των κεφαλαίων που έχουν λαμβάνειν οι ελληνικές τράπεζες από το ελληνικό δημόσιο χρέος με (β) παράλληλη μεταφορά των κονδυλίων ύψους 12 δις (που απομένουν από το ΕΣΠΑ 2007-2013) που έχει λαμβάνειν η ελληνική οικονομία στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (χωρίς ούτε μια δεκάρα από αυτά τα 20 δις να περάσουν στο ελληνικό κράτος) ώστε να χρηματοδοτηθούν επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα
Τα παραπάνω δεν συγκροτούν κάποια εύκολη λύση. Είναι ένα σκληρό και κακοτράχηλο μονοπάτι. Είναι όμως το μόνο που μπορεί να μας οδηγήσει στην απόδραση από την καταστροφή. Θα σημάνει ότι η δόση δεν θα δοθεί και οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει, όπως τώρα, να συνεχίσουν να επιβιώνουν, νεκτροζώντανες, με την παροχή ρευστότητας της ΕΚΤ (που θα συνεχιστεί απρόσκοπτα καθώς, διαφορετικά, ο όλος ο σχεδιασμός του κ. Draghi ανατρέπεται για ολόκληρη την Ευρωζώνη).* Όμως, μια τέτοια κίνηση θα:
επιβραδύνει τον ρυθμό συρρίκνωσης του ΑΕΠ
δείξει στους εταίρους μας ότι μπορούμε εντός του ευρώ και χωρίς δανεικά (με άμεση εξαφάνιση του πρωτογενούς ελλείμματος)
δώσει στον ελληνικό λαό μια αίσθηση ότι αρχίζει να ξαναπαίρνει τις τύχες του στα χέρια του
απομονώσει το αυγό του φιδιού
θα δημιουργήσει συνθήκες μιας νέας, ουσιαστική διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη, σε διαφορετική λογική, που ανοίγει δρόμους για το ξεπέρασμα της Κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Βέβαια, από αυτή την κυβέρνηση (όπως και με τις προηγούμενες δύο) δεν περιμένω μια τέτοια κίνηση. Δεν έχει ούτε το κουράγιο ούτε το ήθος για να την κάνει. Τουλάχιστον, ας ζητήσει ο κ. Σαμαράς αυτό που θα ζήταγε ο οποιοσδήποτε CEO μεγάλης επιχείρησης: να λογοδοτήσουν οι συνάδελφοι του Υπουργείου Οικονομικών για τα εγκληματικά τους προβλεπτικά σφάλματα. Αν δεν το κάνει, επιλέγει να πορεύεται στα τυφλά, με στοιχεία που παράγουν οι πιο ανίκανοι οικονομολόγοι που έχουν πατήσει τον πλανήτη Γη.
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012
ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΜΕΝΟΙ
Το θεμα δεν ειναι καινούριο. Αν ρίξουμε μια ματιά στίς κυβερνήσεις των κρατών του κόσμου θα συναντήσουμε μια τεράστια ποικιλία. Άλλες τις κρίνουμε καλές άλλες κακές, αλλές δημιουργικές αλλές οπσθοδρομικές, αλλες αυταρχικές, αλλες διεφθαρμένες, αλλες επικίνδυνες. Κάποιοι ηγέτες ξεχωρίζουν για τις ικανότητες διοίκησης των κρατών τους και κάποιοι άλλοι για την χαρακτηριστική ανεπάρκειά τους. Θα επικεντρωθώ στα δημοκρατικά καθεστώτα βέβαια, εκει όπου οι ηγεσίες προκύπτουν από δίκαιη εκλογικη διαδικασία. Με δύο φράσεις θα μπορούσα να πώ ότι: άξιες ηγεσίες προκύπτουν απο άξιους ψηφοφόρους (όπως και το αντίθετο, ανάξιες και ανεπαρκείς ηγεσίες προκύπτουν από ''κακους'' ψηφοφόρους). Δέν ειναι σκοπός μου αυτη τη στιγμή να κρινω τις ηγεσίες, αλλα θα προσπαθήσω να αγγιξω την ''εκλογική συμπεριφορά'' του ψηφοφόρου. Ας ψάξουμε μαζί να βρούμε κάποια ''είδη'' του αν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη:
Φταίει η κυβέρνηση ή αυτή που την ψηφισαν ? Πώς μοιράζεται η ευθύνη ? επισημαίνω τα σημεια κλειδιά της απάντησης :
1. Συνήθως οι υποψήφιοι που ''εκπέμπουν'' αυτοπεποίθηση ψηφίζονται και όχι απαραίτητα οι ικανοι. Τρομερές ικανότητες κρύβονται σε ανθρώπους χαμηλών τόνων. Οι εκ γεννετής ηλιθιοι, κρύβονται πίσω από μια έπαρση, που με τη σειρά της ''εκπέμπει'' επιφανειακή σιγουρια και δυνατό χαρακτήρα.
2. Η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, τόσο από την οικογένεια όσο και από το σχολείο. Η σωστή παιδεία αναπτύσει την κριτική σκέψη, η οποια με τη σειρά της γίνετα η καλύτερη ασπίδα στις ελεγχόμενες διαστρευλωτικές επιθέσεις των κατευθυνόμενων media.
3. H άγνοια της Ιστορίας της χώρας. Η ιστορία μας έχει πληθώρα παραδειγμάτων πρός μίμηση η προς αποφυγη και η γνώση της μας κάνει πνευματικά πιο ώριμους.
4. Το πάθος για εξουσία κάποιων !!! Στήν πραγματικότητα μια θέση που είναι ευνόητο οτι έχει πολυ δουλεια και ευθύνες θα έπρεπε να ''φοβιζει'' και όχι να αποτελει χαρούμενο στόχο η κατάκτησή της. (Εδω το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε για να εξηγήσουμε το φαινόμενο ειναι τα τράστια οικονομικά ωφέλη που προκύπτουν για τον υποψήφιο - επίσημα και ''ανεπίσημα'')
5. Η ηλίθια νοοτροπία της ''οικογενειακής παραδοσιακής ψήφου'' (δε χρειαζεται σχόλιο)
6. Το χειρότερο απ΄όλα είναι ότι οι εξουσίες προσπαθούν με παρα παρα πολλους τρόπους να ''κρατήσουν'' τους ψηφοφόρους σε ένα επίπεδο ελέγχου και υπνωτισμού.
Όπλα τους? οι κακές ειδήσεις, η παραπληροφόρηση, η ελλειπής πληροφόρηση, η εσκεμένη ανεπάρκεια της δημόσιας παιδείας, πολλες φορές η βία ή το διακριτικά ελεγχόμενο παρακράτος.
Αν θέλουμε να συμπράνουμε κατι απ όλα αυτά ειναι ότι πρέπει καθημερινά να πασκίζουμε να γίνουμε καλύτεροι, αντικειμενικότεροι, να καλλιεργήσουμε την κριτικη μας σκέψη, να γίνουμε δικαιότεροι απέναντι στους άλλους και απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.
Σταύρος Αραχωβίτης
Ξηροκάμπι Λακωνίας
- ο ψηφοφόρος του συμφέροντος (να διοριστεί ο δικός μου άνθρωπος σε καμια τρύπα του δημοσίου, να μου κανει ο βουλευτής διάφορα ρουσφέτια κλπ)
- ο ψηφοφόρος ο παραδοσιακός (π.χ. εμένα η οικογενειά μου ήταν παντα δεξιά, και εγω δεξια θα ψηφίζω παντα)
- ο ψηφοφόρος της ξερής αντίδρασης (ψηφίζω το κάτι άσχετο - χωρίς να ελέγχω αν ειναι καλό η κακό - απλά έχω σιχαθεί αυτους που με κυβερνούσαν μέχρι τώρα)
- ο ψηφοφόρος διαμαρτυρίας (μοιάζει με τον προηγούμενο αλλα ψηφίζει κόμματα με ακραίες η εκκεντρικές ιδολογίες)
- ο ψηφοφόρος της τελευταίας απόφασης - γνωστός απο τα κανάλια και ώς ''αναποφάσιστος'' (είναι αυτός που θα ρίξει την ψήφο στήν κάλπη ανάλογα με την κρίση του η οποια μεταβάλλεται και ζυγίζεται έως και την τελευταία στιγμή).
- ο οργανωμένος ψηφοφόρος (είναι αυτός που ειναι ενταγμένος σε ένα κόμα και θα ακολουθει πιστα την γραμμή του κόματός του)
- ο σκεφτόμενος ψηφοφόρος (αυτός που θέλει να ρίξει την ψήφο του μετά από μελέτη πάνω στα εξαγγελμένα προγράμματα των κομάτων).
- ο ψηφοφόρος ο κατευθυνόμενος απο το οικογενειακό του περιβάλλον (συνήθως ανήμποροι υπερήλικες που κουβαλούν στις τσέπες τους τα σημαδεμένα ψηφοδέλτια απο τους δικούς του)
- ο πιτσιρικάς ψηφοφόρος (ψηφίζει για πρώτη η δευτερη φορά στη ζωή του και συνήθως είναι έρμαιο της κατεύθυνσης των media - χωρίς αυτό να αποτελει κανόνα).
Φταίει η κυβέρνηση ή αυτή που την ψηφισαν ? Πώς μοιράζεται η ευθύνη ? επισημαίνω τα σημεια κλειδιά της απάντησης :
1. Συνήθως οι υποψήφιοι που ''εκπέμπουν'' αυτοπεποίθηση ψηφίζονται και όχι απαραίτητα οι ικανοι. Τρομερές ικανότητες κρύβονται σε ανθρώπους χαμηλών τόνων. Οι εκ γεννετής ηλιθιοι, κρύβονται πίσω από μια έπαρση, που με τη σειρά της ''εκπέμπει'' επιφανειακή σιγουρια και δυνατό χαρακτήρα.
2. Η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, τόσο από την οικογένεια όσο και από το σχολείο. Η σωστή παιδεία αναπτύσει την κριτική σκέψη, η οποια με τη σειρά της γίνετα η καλύτερη ασπίδα στις ελεγχόμενες διαστρευλωτικές επιθέσεις των κατευθυνόμενων media.
3. H άγνοια της Ιστορίας της χώρας. Η ιστορία μας έχει πληθώρα παραδειγμάτων πρός μίμηση η προς αποφυγη και η γνώση της μας κάνει πνευματικά πιο ώριμους.
4. Το πάθος για εξουσία κάποιων !!! Στήν πραγματικότητα μια θέση που είναι ευνόητο οτι έχει πολυ δουλεια και ευθύνες θα έπρεπε να ''φοβιζει'' και όχι να αποτελει χαρούμενο στόχο η κατάκτησή της. (Εδω το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε για να εξηγήσουμε το φαινόμενο ειναι τα τράστια οικονομικά ωφέλη που προκύπτουν για τον υποψήφιο - επίσημα και ''ανεπίσημα'')
5. Η ηλίθια νοοτροπία της ''οικογενειακής παραδοσιακής ψήφου'' (δε χρειαζεται σχόλιο)
6. Το χειρότερο απ΄όλα είναι ότι οι εξουσίες προσπαθούν με παρα παρα πολλους τρόπους να ''κρατήσουν'' τους ψηφοφόρους σε ένα επίπεδο ελέγχου και υπνωτισμού.
Όπλα τους? οι κακές ειδήσεις, η παραπληροφόρηση, η ελλειπής πληροφόρηση, η εσκεμένη ανεπάρκεια της δημόσιας παιδείας, πολλες φορές η βία ή το διακριτικά ελεγχόμενο παρακράτος.
Αν θέλουμε να συμπράνουμε κατι απ όλα αυτά ειναι ότι πρέπει καθημερινά να πασκίζουμε να γίνουμε καλύτεροι, αντικειμενικότεροι, να καλλιεργήσουμε την κριτικη μας σκέψη, να γίνουμε δικαιότεροι απέναντι στους άλλους και απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό.
Σταύρος Αραχωβίτης
Ξηροκάμπι Λακωνίας
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΙΟΥ ΟΔΗΓΟΥ
Καλά ... θα μπορουσε να αναρωτηθεί κανεις... υπαρχει τέτοιο συνδρομο?
Τι σημαίνει αθηναίος οδηγός? οδηγεί διαφορετικά απο τους αλλους Έλληνες...??? Θα το δουμε παρακάτω:
Δέν διεκδικώ κατ αρχήν τον τίτλο του τέλειου οδηγού. Παρατηρώ πολύ στους δρόμους την οδήγηση των άλλων οδηγών, στίς πολλές ωρες που περνω στο τιμόνι. Στα ταξίδια πρός και από την Αθήνα εχω παρατηρήσει όμως πολλα κοινα χαρακτηριστικά στην οδήγηση, οδηγών που οι πινακίδες των αυτοκινήτων τους ξεκινούν απο Ζ, Υ, Ι (αθηναίοι δηλαδη):
1. προσπέραση και αλλαγή λωρίδας χωρίς φλας
2. στροφή χωρίς φλας
3. οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα στην αριστερή λωριδα της κατεύθυνσης και
δεξιά με μεγαλύτερη
4. προσπέραση απο δεξιά
5. θέση του οχήματος για δεξιά η αριστερή στροφη στη μέση του δρόμου και
όχι στην δεξια η αριστερή μεριά της λωρίδας αντίστοιχα
6. υπερβολική ταχύτητα και επικινδυνοι ελιγμοι προσπέρασης
7. δεν τηρείται αποσταση ασφαλειας απο το προπορευομενο όχημα και μαλιστα οταν αυτο κινειται με μεγάλη ταχύτητα
8. επιθετική οδήγηση με κορναρισματα και φωτα να βιαστει ο προπορευόμενος
να ανοιξει δρομο για να περάσει ο αγχώδης βιαστικός
9. προτεραιότητα στους πεζούς στίς διαβασεις σπάνια δινει κάποιος
αυτα τα συναντω πολυ πολυ συχνα...
να αναφέρω και κάποια άλλα λιγότερο συνηθισμένα :
- οδήγηση με τσιγάρο και κλειστά τζάμια
- οδήγηση μετα απο διασκέδαση με αρκετά ποτακια και ταχύτητα
- οδήγηση με δυνατή μουσική
- οδήγηση πατώντας τη διπλη διαχωριστική
δεν τους εχει μιλήσει κανενας δασκαλος οδήγησης γι αυτό το ρημάδι το φλας που ειναι σε κάθε αυτοκίνητο? δεν ενδιαφέρονται οι ιδιοι να μαθουν τους βασικούς κανόνες οδικής κυκλοφορίας και ας έχουν ''λαδώσει'' για να πάρουν την αδεια οδήγησης? δεν καταλαβαίνουν οτι με την οδική αυτη ''συμπεριφορά'' τους βαζουν σε κινδυνο τη ζωή τους και τη ζωή συνανθρώπων τους? δεν θα σταματήσουν καποια στιγμή να φτιάχνουν εικονοστασακια στις εθνικές οδους?
Τι σημαίνει αθηναίος οδηγός? οδηγεί διαφορετικά απο τους αλλους Έλληνες...??? Θα το δουμε παρακάτω:
Δέν διεκδικώ κατ αρχήν τον τίτλο του τέλειου οδηγού. Παρατηρώ πολύ στους δρόμους την οδήγηση των άλλων οδηγών, στίς πολλές ωρες που περνω στο τιμόνι. Στα ταξίδια πρός και από την Αθήνα εχω παρατηρήσει όμως πολλα κοινα χαρακτηριστικά στην οδήγηση, οδηγών που οι πινακίδες των αυτοκινήτων τους ξεκινούν απο Ζ, Υ, Ι (αθηναίοι δηλαδη):
1. προσπέραση και αλλαγή λωρίδας χωρίς φλας
2. στροφή χωρίς φλας
3. οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα στην αριστερή λωριδα της κατεύθυνσης και
δεξιά με μεγαλύτερη
4. προσπέραση απο δεξιά
5. θέση του οχήματος για δεξιά η αριστερή στροφη στη μέση του δρόμου και
όχι στην δεξια η αριστερή μεριά της λωρίδας αντίστοιχα
6. υπερβολική ταχύτητα και επικινδυνοι ελιγμοι προσπέρασης
7. δεν τηρείται αποσταση ασφαλειας απο το προπορευομενο όχημα και μαλιστα οταν αυτο κινειται με μεγάλη ταχύτητα
8. επιθετική οδήγηση με κορναρισματα και φωτα να βιαστει ο προπορευόμενος
να ανοιξει δρομο για να περάσει ο αγχώδης βιαστικός
9. προτεραιότητα στους πεζούς στίς διαβασεις σπάνια δινει κάποιος
αυτα τα συναντω πολυ πολυ συχνα...
να αναφέρω και κάποια άλλα λιγότερο συνηθισμένα :
- οδήγηση με τσιγάρο και κλειστά τζάμια
- οδήγηση μετα απο διασκέδαση με αρκετά ποτακια και ταχύτητα
- οδήγηση με δυνατή μουσική
- οδήγηση πατώντας τη διπλη διαχωριστική
δεν τους εχει μιλήσει κανενας δασκαλος οδήγησης γι αυτό το ρημάδι το φλας που ειναι σε κάθε αυτοκίνητο? δεν ενδιαφέρονται οι ιδιοι να μαθουν τους βασικούς κανόνες οδικής κυκλοφορίας και ας έχουν ''λαδώσει'' για να πάρουν την αδεια οδήγησης? δεν καταλαβαίνουν οτι με την οδική αυτη ''συμπεριφορά'' τους βαζουν σε κινδυνο τη ζωή τους και τη ζωή συνανθρώπων τους? δεν θα σταματήσουν καποια στιγμή να φτιάχνουν εικονοστασακια στις εθνικές οδους?
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)